چرا از يک سوراخ چند بار گزيده مي شويم؟

ديروز بازهم هراس افگنان دست به جنايت زدند و در برابر کابل بانک واقع مکروريان دوم شهرکابل، حمله کننده انتحاري در حالي که مورد شناسايي هم قرار گرفته بود، خودش را کفاند و تعدادي را شهيد و زخمي کرد.
اين چندمين واقعه در کشور است که حمله کننده گان انتحاري خودشان را در بانک ها مي رسانند و انفجار مي دهند.
اين مکان ها را هراس افگنان به منظوري انتخاب مي کنند که کارمندان دولتي حقوق و معاش شان را ماهوار از بانک ها در يافت مي دارند و مجبور اند در صف هاي طولاني قرار بگيرند.
اما در حالي که اين واقعات دلخراش در بانک هاي کشورچندين بار تکرار شده است ولي امنيت اين مکان ها آن گونه که لازم است تأمين نشده و از اين ضعف و فرصت هراس افگنان استفاده مي کنند و بيشتر غير نظاميان را به قتل مي رسانند.
از سوي ديگر گرفتن حقوق کارمندان از بانک هاي بيشتر خصوصي زمان گير است و گاهي عوارض تخنيکي در سيستم اين بانک ها سبب مي شود که تعداد زيادي از مشترکين در برابر بانک تجمع کنند و با دشواري حقوق شان را دريافت بدارند.
اگر حکومت نمي تواند امنيت بانک ها را تأمين و سهولت را براي دريافت حقوق کارمندان دولتي فراهم کند پس بهتر است که کارمندان هر نهاد، حقوق و معاش شان را از خود ادارات شان بدست آورند.
درگذشته کارمندان نهادهاي دولتي در گرفتن حقوق شان با هيچ مشکلي مقابل نمي شدند و کارمندان در اخير هر برج با سهولت از نزد معتمد هر نهاد معاش شان را به دست مي آوردند، نه در صف هاي طولاني انتظار مي کشيدند و نه تهديد امنيتي متوجه شان بود.
اکنون که ما از يک سوراخ چندين بار گزيده مي شويم چرا به فکر راه حل نمي شويم و مي گذاريم به خاطر سود بانک ها که مالکان آن در قدرت هم شريک اند و يا رابطه دارند، تعداد زيادي از نظاميان و غير نظاميان از سوي هراس افگنان به شهادت برسند.
با توجه به اين گفته ها بايد حکومت به اين مهم توجه کند و نگذارد کارمندان دولتي به خاطر گرفتن حقوق شان، جان‌هاي شيرين شان را از دست بدهند درحالي که راه حل وجود دارد و مي تواند به اين مشکل فايق آيد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید