آقایان عبدالله و غنی! کشور را به دامان طالبان سقوط ندهید!

 

در حالی که مردم فقیر ما در این شب‌ها و روزها نگران زنده‌گی شان از بابت شیوع ویروس مهلک کرونا می باشند، ادامه بحران انتخاباتی هنوز ادامه دارد و این وضعیت ناگوار مانند آفتی مردم را گرفتار کرده است.

با آن که تلاش های خلیل زاد برای حل این مسأله از چند هفته به اینسو ادامه دارد، ولی این تلاش ها بی نتیجه بود. از همین رو مایک پمپیو دو شب پیش وارد کابل شد تا بتواند این تنش انتخاباتی را حل و فصل کند.

مساعی و گفت و گو های وزیر خارجه امریکا در این راستا نیز پس از مذاکرات میان هردو طرف، سرانجام بی نتیجه پایان یافت و پمپیو نومید از تلاش‌هایش روانه قطر گردید.

به اینگونه بحران ناشی از انتخابات ادامه می یابد تا در کنار غایله کرونا در کشور، همانند دردسری دیگر و جدی تر از پیش باقی بماند.

در چنین وضعیتی، پس از ناکامی وزیر خارجه امریکا در امر میانجی گری میان طرف‌های انتخاباتی در افغانستان، دیروز وزارت خارجه آن کشور با انتشار اعلامیه یی، ضمن ابراز نگرانی از این بابت، از کاهش یک میلیارد دالری کمک هایش به افغانستان خبر داد.

این مسأله آب سردی بر روی طرف‌های انتخاباتی در افغانستان است تا به آن‌ها وانمود کند دوام جنجال های انتخاباتی در افغانستان می تواند امریکا را مصمم  تر سازد تا در این مورد اقداماتی را در آتیه مد نظر بگیرد.

به باور کارشناسان، دولت افغانستان نمی تواند بدون کمک های امریکا به حیات اقتصادی و نظامی خود ادامه بدهد. این امر سبب شکست نظام در دراز مدت می‌شود و پیامد این شکست برای مردم ما سنگین و مدهش خواهد بود و کشور را یک بار دیگر به دامان طالبان و مغاک نظامی تاریک و قرون وسطایی سقوط خواهد داد.

هرچند محمداشرف غنی در اظهار نظری گفته است که جبراً قطع کمک یک میلیارد دالری امریکا به افغانستان از منابع داخلی محتمل است و او آن را به مردم اطمینان می‌دهد ولی مردم می‌دانند که این کار با در نظرداشت حالت جنگی کشور و هزینه های سنگین آن و پایین بودن عواید داخلی و صادرات اندک افغانستان، بسیار دشوار می باشد.

مردم ما باوردارند که جاه طلبی های طرفین و تن ندادن به انعطاف پذیری ها، سبب شده است که بحران افزایش یابد و افغانستان را گرفتار مشکلات عدیده دیگر کند.

مردم باور دارند که چرا غنی و عبدالله اجازه می‌دهند تا مشکلات سیاسی افغانستان را بیگانه گان حل کنند و چرا خودشان نمی کوشند تا مشکلات موجود را از راه گفت و گو حل کنند.

ما نیز باور داریم که این کشیده گی ها باید از راه گفت و گو حل و فصل شود و حکومتی در افغانستان بوجود آید که در آن همه طرف ها و مردم در آن نماینده گی داشته باشند تا بتوانند در حل معضل افغانستان سهیم گردند و سرانجام افغانستان را به ساحل امن و صلح برسانند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید