شش خصلت افرادي که در کودکي ناديده گرفته‌شدند

 

اگر خردسالي ناگوار را ستون‌هاي يک خانه فرض کنيم بزرگسالي مثل خانه

‌يي به ظاهر معمولي و پابرجا است که پايه‌ها و زيرساخت‌هايش ناقص باشد. خانه‌يي که با اولين توفان فرو مي‌ريزد و غيرمسکوني گردد.

گروهي از انسان‌ها در دوران کودکي با نامهرباني، بي حرمتي و بي توجهي بزرگ مي‌شوند. آن‌ها البته ياد مي گيرند نقش يک فرد عادي را خوب بازي کنند ولي در درون، هويت محکمي ندارند

اين 6 خصلت در آدم‌هاي بزرگسال، نشانه ناديده گرفتن شان در دوران کودکي است:

1- معمولاً تشخيص حالت روحي اين افراد دشوار است. نمي‌شود فهميد دل‌خور هستند يا عصباني يا غمگين؟

2- نمي‌شود فهميد چه چيزي را قبول دارند فقط مي‌شود در باره تعلقات خاطرشان يا چيزهايي که ممکن است براي شان مهم باشد حدس زد.

3- اين نوع افراد بزرگ‌سال اصلاً به سلامت و تعادل خودشان بهايي نمي‌دهند. نيازهاي خودشان را ناديده مي گيرند و البته هميشه يکي را پيدا مي‌کنند که تقصيرات را به گردنش بيندازند.

4- از مشکلات و مصايبي که روبرو مي‌شوند مي‌گريزند. اصلاً در باره مسايلي که تأثير منفي در زنده‌گي شان دارد حرف نمي زنند.

5- تحمل ديدن غم و ناراحتي ديگران را هم ندارند.

6- سعي مي‌کنند در باره خودشان حرف نزنند.

اگر متوجه اين نوع افراد شديد و سلامت شان براي تان مهم است و دوست داريد آن‌ها را قوي تر و قابل تطبيق تر ببينيد خوب است بدانيد که آن‌ها از توجه و محبتي که روا مي‌داريد دوري نمي‌کنند.

اين نوع افراد مورد تشويق قرار نگرفتند. احساسات شان انکار و ناديده گرفته شده است. ولي حتماً خصوصيات و قابليت‌هاي خوب انساني در وجودشان هست و اين شماييد که مي‌توانيد آن‌ها را ببينيد و به آن‌ها مدام يادآوري کنيد.

انسان‌هايي که در کودکي ناديده گرفته شدند حس اعتماد به خود ندارند. فکر نمي‌کنند نظرات و آيده‌هاي شان مي تواند با ارزش باشد. تاکيد و توجه شما و نشان دادن خصوصيات مثبت و خلاق شان، مي‌تواند فرصتي براي تجديد نظر احساسات شان فراهم کند.

به آن‌ها اين احساس را ندهيد که قابل ترحم هستند. خوب است مدام تاکيد کنيد که به عنوان فردبزرگ‌سال و مستقل، تعيين کننده اصلي روحيه و وضعيت خود هستند دارند. آن‌ها اگر در رويارويي با شما، توجه و محبت تان را ببينند شانس اين که اميد، شجاعت و اعتماد در آن‌ها ايجاد شود کم نيست.

ماهان طباطبايي/ مردي روز

اشتراک گذاری:

نظر بدهید