معايب تفاوت سني زياد در ازدواج

 

نذير رادمنش

ازدواج پيوند بين دو انسان و دو خانواده است که اجزا اصلي و اساسي آن، زن و مرد مي‌باشند و هر قدر بين اين اجزا و عناصر هماهنگي، هم خواني و تناسب بيشتر باشد، آن پيوند استوارتر و مستحکم تر خواهد بود. به عکس، هرچه اين تناسب و هماهنگي کمتر باشد، زنده‌گي سست تر و ناپايدار تر خواهد بود. علم و تجربه گوياي آن است که علت اساسي بيشتر ناهنجاري ها و ناسازگاري‌هاي زنده‌گي زناشويي، عدم تناسب و ناهماهنگي بين زن و شوهر است، بنابراين شناخت اموري که موجب هماهنگي و تناسب بين زوجين است ضروري و لازم مي باشد. و به هيچ عنوان نبايد اين مسأله را به بعد از ازدواج موکول کرد. بدون شک، يکي از اين امور، مسأله ي تناسب و هماهنگي در سن زوجين است.

اين نبشته به بررسي معايب ازدواج‌هايي پرداخته شده که فاصله سني بين زن و شوهر در آن‌ها زياد است:

عدم درک مطلوب يکديگر:

وجود فاصله سني زياد موجب آن مي‌شود که زن و شوهر نتوانند به خوبي يکديگر را درک نمايند. فردي با داشتن بيست سال سن بيشتر، طبيعي است که مي‌تواند از تجارب بيشتري برخوردار باشد، يا لااقل مي‌تواند چنين احساسي داشته باشد. لذا اين مسأله زمينه‌يي فراهم مي‌کند که شخص ارزش لازم را با نظرات فرد کوچک تر از خود ندهد يا طرف مقابل بيش از اندازه احساس کوچکي نمايد و هميشه در حال اضطراب و تشويش باشد و بالاخره از اداره زنده‌گي درمانده شود و همين مورد زمينه ي عدم تفاهم را به وجود مي‌آورد که خود سبب پديد آمدن مشکلات عظيم در روابط زناشويي خواهد بود.

انعطاف پذيري کمتر فرد بزرگتر:

وقتي دو جوان با يکديگر زنده‌گي مي‌کنند، به دليل جواني انعطاف پذيري بيشتري دارند. فرد در سنين پايين تر چون نهال جوان است، امکان تغيير فراواني را دارد. اما درختان، مجال کمتري براي تغيير باقي گذاشته اند.

همين امکان تغير و تحول است که ما را به ياد کلام گهر بار پيامبر اسلام (ص) مياندازد که فرمودند:

*بيشتر کساني که به من ايمان آورده اند، جوانان بوده اند.*

وقتي دو نفر جوان باهم ازدواج مي‌کنند، براي دست يافتن به سازگاري و تعامل تلاش مي‌کنند. به نظرهمديگر توجه مي‌کنند و خود را طوري تطبيق مي دهند که مورد پسند ديگري واقع شوند. به‌اين ترتيب رضايت طرف مقابل را جلب نمايند. حال آن که با افزايش سن، انعطاف آدمي کاهش مي يابد و رو به کم و بي حوصلگي مايل مي شود، و همين امر در زنده‌گاني مشترک معضل آفرين است.

عدم تناسب در توانايي هاي جسمي:

وقتي که فاصله سني بين زن و شوهر زياد باشد، هر يک در دوره يي از زنده‌گي به سر مي‌برند که به لحاظ قوت و توان با همسر خود تفاوت‌هاي عمده دارند. مثلا زني که هفده سال سن دارد، در دوران جواني به سر مي‌برد و همسر او که در 40 ساله‌گي است، به مرز ميان سالي نزديک شده است. يکي غالباً فعال است و ديگري زودتر خسته و در اوقاتي منفعل مي‌شود، گاه اين خسته‌گي و انفعال از طرف همسر جوان به خوبي مورد تجزيه و تحليل قرار نمي‌گيرد و به حساب کم کاري گذاشته مي‌شود، يا به عنوان شانه خالي کردن از زير بار مسووليت مطرح مي‌گردد، و وقتي که با اين عنوان طرح مي‌نمايد، طبيعي است که طرف مقابل احساس ناراحتي مي‌کند، و ممکن است اين امر عاملي براي برانگيخته‌گي او شود و در نتيجه محيط امن خانه تبديل به فضايي ناامن و غيرقابل تحمل شود.

پيدا شدن سوء ظن:

گاه وجود فاصله هاي سني زياد باعث مي‌شود که زوجين سوء ظن‌هاي نسبت به يکديگر پيدا کنند و ممکن است حتا نتوانند دلايلي هم براي اين گونه افکار ارايه نمايند.

 عدم ارضاي غرايز:

يکي از اهداف ازدواج، ارضاي غرايز است و اين خود مي‌تواند عامل مؤثري در تداوم زنده‌گي خانواده‌گي باشد. اما شخص در سنين بالا، به لحاظ غريزي افول مي‌نمايد، به نحوي که زوجين نمي‌توانند موجبات رضايت يکديگر را در روابط زناشويي به نحو مطلوب تأمين نمايند وهمين امر ممکن است موجبات درگيري را فراهم آورده، محيط خانواده را متشنج کند. اين مسأله در موارد چشم گيري به بروز افسرده‌گي در زنان جوان مي‌انجامد و در برخي از زناني که خويشتن دار و باتقوا نباشند، گرايش به انحرافات و لغزش ها ديده مي‌شود.

دادن امتيازات بيش از حد:

در اين نوع خانواده‌ها، معمولاً مشکل ديگر اين است که فرد بزرگتر براي اين که فرد کوچکتر را جذب کند و زنده‌گي تداوم يابد، بايد مدام به او امتيازاتي بدهد که وي را به دوام زنده‌گي دل گرم کند. اما هرکس قادر نيست مدام چنين امتيازاتي بدهد، زيرا گاه دادن اين نوع امتيازها براي فرد بزرگتر غيرقابل تحمل و يا غيرممکن مي‌گردد، و به اين ترتيب از انگيزه طرف مقابل براي ادامه زنده‌گي مي‌کاهد. از سويي، طرف کوچک‌تر که از نقطه ضعف همسر خويش اطلاع يافته درصدد اخذ امتيازهاي بيشتري بر مي‌آيد، و تقاضا هاي فراوان جواني پر انرژي و توانا، اختلافات خانواده را تشديد و جو ناامني را بر خانه حکم فرما مي‌نمايد.

ترس و ناامني:

در مواردي هم ديده مي شود که فرد کوچکتر، دچار استرس و وحشت مي‌شود و اين هنگامي اتفاق مي‌افتد که مرد خانواده از سن و سال بيشتري برخوردار است.

احساس پشيماني:

در غالب موارد، اين نوع ازدواج‌ها با پشيماني همراه مي‌شود، زيرا مشکلات فراواني ناشي از اين نوع ازدواج‌ها به قدري زياد و غير قابل تحمل است که در اکثر موارد موجبات پشيماني را فراهم مي‌کند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید