طالبان در شمالي سرکوب شوند!

 

پس ازاینکه امریکا با طالبان مذاکره را آغاز کرد و توافقنامه میان آنها به امضا رسید، تصور بر این بود که طالبان دست از خشونت بردارند و حملات گسترده آنها کاهش یابد و در حملات انتحاری تجدید نظر کنند.

اما پس از این توافق‌‍نامه که جهاد شان را علیه امریکاییها پایان دادند! ولی در برابر مردم افغانستان نه تنها که از جنگ و خون ریختاندن خودداری نکردند، بل به خشونت و شرارت شان افزودند.

طالبان به این فکر اند که امریکاییها از کشور بیرون میشوند و آنها در مذاکرات با افغانستانیها از نیرنگ و خدعه کار میگیرند و سر انجام پس از تشدید جنگها و حملات گسترده، حکومت را سقوط میدهند وامارت اسلامی شان را دو باره قایم و به قدرت عام وتمام میرسند.

امروز با همین برداشت که طالبان دارند و نظامیان پاکستانی در عقب آنها قرار داشته و به آنها دستور حمله میدهند و کمافیالسابق از مزدوران شان حمایت بیدریغ میکنند، آنها نه تنها در دروازههای کابل، بل در درون شهر صدای پای شان شنیده میشود و کابل و حومههای آن مورد تهدید آنها قرار گرفته است.

چنانچه طالبان حملات شان را در ولسوالیهای کابل شدت بخشیده اند، در ولسوالیهای سروبی، شکردرده، قرهباغ، افراد آنها دست به حملات میزنند و تعدادی از پاسگاههای امنیتی با حملات نظامی طالبان مورد تهدید جدی قرار گرفته اند.

پرسشی است که طالبان چگونه در اطراف شهر کابل جابهجا شده اند و همین که هوا تاریک شد از مخفیگاهها بیرون میشوند و دست به عملیات نظامی میزنند؟

درحالیکه طالبان در این مناطق نمیتوانند مراکز نظامی را ایجاد کنند و اکمال شوند. واضح است که برخی از حامیان طالبان، دراین مناطق وجوددارند و آنها این آدم کشان را در خانههای شان نگهداری میدارند، یعنی روز ملنگ استند و شب پلنگ میشوند.

از سوی دیگر به هر دلیلی که است برخی از افراد بلند پایه در درون نظام نمیخواهند طالبان در شمالی ودیگر ولسوالیها سرکوب شوند.

از همین سبب طالبان با جرأت و بدون ترس در اطراف کابل نفوذ کرده اند و میدانند که به آسانی نابود نمیشوند و یا عملیات گسترده بر علیه آنها راهاندازی نخواهد شد.

با توجه به همین گفتهها، باید خطر تهدید طالبان در ولسوالیهای کابل برطرف شود و باشندهگان شمالی باید در برابر طالبان مقاومت را آغاز کنند و نهادهای امنیتی آنها را کمک مالی و نظامی بدارند.

به همین گونه آنعده از افراد و خانوادههایی که طالبان را در خانههای شان نگهداری میدارند، باید شناسایی شوند و مردم با این حامیان طالبان و آدم کشان تصفیه حساب کنند.

در غیر آن طالبان سیاست زمین سوخته را که برنامه استخبارات پاکستان بود، دوباره در این مناطق عملی خواهند کرد و آنگاه ندامت سودی نخواهدداشت.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید