پاندمي کرونا امنيت غذايي بيش از 12 ميليون افغان را با خطر مواجه کرده است

 

بيماري کوويد-19 که در ماه مارچ در افغانستان شيوع پيدا کرد، خيلي سريع تمام کشور را فرا گرفت. گزارش‌هاي رسمي از ابتلاي بيش از 35 هزار تن و مرگ بيش از 1 هزار تن حکايت دارد که بيش از يک سوم آن پزشکان و کادر پزشکي اند. کارشناسان وزارت صحت عامه مي‌گويند که شيوع بيماري از اواخر ماه جولاي به نقطة اوجش خواهد رسيد. با وجود محدوديت‌ها در کادر پزشکي و تجهيزات، افغانستان براي ايجاد ظرفيت مورد نياز تلاش مي کند، با اين حال، بودجه و تجهيزات مورد نياز براي پاسخ‌دهي به نيازهاي درماني از توانايي افغانستان خارج است.

تعداد تخت‌هاي بيمارستان به ازاي هر يک‌هزار نفر ، حدود يک تخت است که کم‌ترين ميزان در ميان کشورهاي خاورميانه و آسياي ميانه است. همين‌طور هزينه‌هاي درماني عمومي نيز در سطح منطقه در پايين‌‎ترين حد قرار دارد و 75 درصد هزينه‌هاي درماني بايد شخصي پرداخت شود. در حقيقت، هزينه‌هاي درمان به‌گونة خصوصي در افغانستان در مقايسه با ديگر کشورهاي منطقه در بالاترين سطح قرار داد که پرداخت آن از توان خانواده‌هاي با اقتصاد معمولي بالاست، زيرا بيش‌تر از 55 درصد اين خانواده‌ها زير خط فقر زنده‌گي مي‌کنند.

در اين پژوهش تأثيرات اجتماعي و توسعه‌يي بيماري کوويد-19 مهم خوانده شده و گفته شده است که افغانستان حتا پيش از شيوع پاندمي جديد، از امنيت غذايي برخوردار نبود و در رتبه‌بندي جهاني از ميان 185 کشور، رتبه 180 را به خود اختصاص داده بود. برنامه جهاني غذا  اکنون هشدار مي‌دهد که به دليل بحران کوويد-19 احتمال دارد تعداد افرادي که ناامني حاد غذايي را تجربه کنند، دو برابر شود که اين موضوع سبب بروز پاندمي گرسنه‌گي خواهد شد.

رييس جمهور غني در مصاحبة اخيرش با شوراي اتلانتيک گفت که حکومتش براي مديريت شيوع بيماري کوويد-19 پنج گام را پيش‌بيني کرده و کشور اکنون در گام سوم قرار دارد. او در اين مصاحبه افزود که پيامدهاي اقتصادي شيوع بيماري کوويد-19، سبب نياز 90 درصد شهروندان کشور به کمک‌هاي غذايي و دارويي خواهد شد. يونسيف نيز پيش‌بيني کرده که امنيت غذايي حدود 12 ميليون افغان با خطر مواجه است که در صورت عدم دست‌يابي اين افراد به امنيت غذايي، ميزان فقر چند وجهي در کشور افزايش يافته و از 51.7 درصد به 61.4 درصد خواهد رسيد.

گزارش يونسيف، آسيب‌پذيري‌‎هاي اقتصادي و اجتماعي پاندمي جديد براي کودکان را بيش‌تر پيش‌بيني مي‌کند. براساس اين گزارش، احتمالاً از هر 10 کودک، 9 تن‌شان دست‌کم يکي از محروميت‌ها را تجربه کنند. با اين حال، فقر ناشي از پاندمي در ميان کودکان بالا خواهد بود. گزارش مي‌افزايد، به‌طور متوسط، کودکان 0 تا 17 ساله در مقايسه با ساير گروه‌هاي جمعيتي، بالاترين فشار را متحمل خواهند شد و تعداد کودکان بين سنين 6 تا 18 سال که از آموزش محروم اند، از 5.6 ميليون به 9.7 ميليون خواهد رسيد.

در اين پژوهش، تأثيرات بيماري کوويد-19 بر زنان کشورهاي در حال توسعه بيش‌تر گفته شده است، به ويژه زناني که اکثريت نيروي کار اقتصاد غيررسمي را تشکيل مي‌دهند. براساس اين گزارش، بخش‌هاي خدمات پزشکي و درماني که زنان تا 70 درصد از نيروي کاري آن‌ها را تشکيل مي‌دهند، افزايش نيازهاي مراقبتي از افراد مسن فشار بيش‌تري به زنان کارگر وارد مي‌کند.

در اين پژوهش تأثيرات محيطي بيماري کوويد-19 نيز بررسي شده و گفته شده است که شهرهاي با جمعيت بالا، نظير کابل، بالاترين ميزان ابتلا به بيماري را دارا خواهد بود، زيرا تعداد افراد با بيماري‌هايي زمينه‌يي در اين شهرها بالاست. علاوه بر اين، کابل، شهري با هواي آلوده است و دانش‌مندان معتقدند که ويروس‌ها خودشان را به ذرات آلاينده مي‌جسپانند که اين امر افزون بر اين‌که سبب طولاني شدن عمر ويروس‌ها مي‌شود، راهي در اختيار آنان قرار مي‌دهند تا وارد بدن شوند.

اين پژوهش پيشنهاداتي را نيز ارايه کرده و گفته شده است که در قدم اول بايد روند گسترش ويروس کنترل شود و در گام دوم، بخش صحي بايد براي موج دوم شيوع بيماري آماده‌گي بگيرند و منابع مالي بيش‌تري بايد در اختيار بخش صحي قرار گيرد. پيشنهاد اين پژوهش در گام سوم، تأمين هزينه‌هاي مبارزه با بيماري کوويد-19 از درآمدهاي داخلي گفته شده است، اما تأمين چنين منابعي در کوتاه‌مدت دشوار خواهد بود، به همين دليل حکومت بايد بديل‌هاي ديگري را از بخش‌هاي ديگر از جمله تجارت آزاد و همکاري‌هاي منطقه‌يي تأمين کند. پيشنهاد ديگر اين گزارش، بررسي جدي منابع مالي ديگر از طريق دونرهاي جديد است. در اين پژوهش آمده است که برنامة توسعه‌يي سازمان ملل يا يو‌ان‌دي‌پي نيز در اين زمينه با حکومت افغانستان همکاري خواهد کرد و اولويت اين نهاد حمايت مالي از نهادهاي امنيتي به ويژه پوليس افغانستان است.

در گزارش آمده است که برنامة توسعه‌يي سازمان ملل متحد زير چتر برنامة محافظتي‌اش از بخش صحي افغانستان حمايت مي‌کند و اين نهاد در همکاري با ديگر نهادهاي همکار تلاش مي‌کند تا وسايل محافظت شخصي و ديگر تجهيزات پزشکي را براي مردم افغانستان تهيه کند. اين نهاد 15 مرکز صحي ثابت و 11 مرکز صحي سيار ايجاد کرده است که در امر پيش‌گيري، شناسايي موارد ابتلا به بيماري کوويد-19 و مديريت اين بيماري نقش مهمي ايفا مي‌کند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید