شرم کلان براي حکومت!

 

بنابر گزارش رسانه ها، دومين گروه از شهروندان هندو و سيکهـ افغانستاني به دلايل ناامني ها و تبعيض عليه شان از کشور به هند پناهنده شده اند و امروز چهارشنبه زادگاه شان را ترک مي کنند.

گفته شده است که اين باشنده گان کشور از بسته گان يک انفجار در کابل استند که در آن 25 تن از سيکهـ ها، جان باختند.

به همين گونه گزارش شده است که صدها سيکهـ و هندو به دليل ناامني، ولايت غزني را ترک کرده اند.

اين اقليت قومي و مذهبي که در شهر و شماري از ولسوالي هاي غزني زنده گي مي کردند، بيشتر شان مصروف دکانداري و طب سنتي بودند و ممکن است اين تعداد نيز کشور را ترک کنند.

اين در حالي است که سيکهـ ها و هندوها، سال ها در کشورشان افغانستان، زنده گي بدون تبعيض داشتند و هيچ مشکلي ميان آنان و ديگر شهروندان وجود نداشت.

اما با پيروزي حکومت مجاهدين، زنده گي آرام و بدون تبعيض سيکهـ ها و هندوها آغاز گرديد.

برخي از گروه هاي مجاهدين به نام اين که هندوها کافر اند، ظلم و تعدي را نسبت به آنها آغاز کردند.

تفنگ داران غير مسوول که به نام مجاهدين به شهر کابل آمدند، برخانواده هاي اين اقليت مذهبي فشار آوردند تا آنها خانه هاي شان را ترک و تسليم مجاهدين کنند.

در آن زمان يعني در جريان جنگ ها و درگيري هاي تنظيمي در کارته پروان شهر کابل که بيشتر سيکهـ ها و هندوها، جاگزين بودند، تفنگ داران، خانه هاي آنها را غصب کردند، هندوها و سيکهـ ها مجبور شدند که نخست به پاکستان بروند و از آن جا به هند و يا کشورهاي ديگر پناهنده شوند.

در آن زمان صداي مظلومانه اين اقليت مذهبي را کسي نشنيد و ظلم به آنها با گذشت هر روز افزايش مي يافت.

اما امروز که به اصطلاح حکومت مردم سالار و با شعار دموکراسي و تأمين حقوق بشر شکل گرفته است، بازهم هندوها و سيکهـ ها مورد ظلم و ستم و تجاوز قرار گرفته اند و حتا آنها نمي توانند در عبادتگاه هاي شان مراسم مذهبي شان را به گونه يي آرام و بدون دغدغه انجام بدهند.

چند سال پيش، محل آتش زدن اجساد شان در شهر کابل مورد منازعه و اعتراض برخي از باشنده گان آن منطقه واقع شد و آنها نمي دانستند که به کجا بروند تا مطابق دستور مذهب شان، اجساد شان را آتش بزنند.

حمله برنامه شده تروريستان به عبادت گاه هاي هندو و سيکهـ ها در شهر کابل و جلال آباد، نگراني آنها را بيشتر ساخت و خانواده هاي شان مجبور شدند که براي زنده ماندن کشور را ترک گويند.

حکومت آن گونه که لازم است، نتوانست امنيت عبادت گاه هاي اين اقليت مذهبي را تأمين کند و امروز آنها تصميم گرفته اند که زادگاه شان را ترک گويند که اين شرم کلان براي آن عده از رهبران حکومت است که دم از حقوق بشر مي زنند و براي آن ظاهراً گلو پاره
مي کنند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید