تداوم جنگ وخون ريزي به صلح کمک نمي کند

 

اخیراً حملات سنگینی را گروه طالبان بالای شهر لشکرگاه مرکز ولایت هلمند انجام دادند که در ساعات اولیه جنگ طالبان شماری از پاسگاههای مربوط به پولیس و ارتش را تصرف کردند، اما بعد ازاین که جنگ شدت بیشتر کسب کرد دولت با اعزام نیروهای تازه نفس نه تنها پاسگاههای تصرف شده درحوزه چهارم شهرلشکرگاه را پس گرفت، تلفات سنگینی را برجنگجویان طالب وارد کردند وتاهنوز جنگ درحومه های شهر لشکرگاه ادامه دارد.

به اثراین جنگ ها وبمباران هوایی حدود 35 هزارنفر از شهریان لشگرگاه مجبور به ترک خانه های شان شدند. دولت افغانستان وجامعه جهانی نباید دراین مرحله حساس مردم بی دفاع وملکی را به حال خود بگذارند. اداره مبارزه با حوادث ، سازمان هلال احمرافغانی و سایر نهاد داخلی وخارجی باید برای دست گیری مردم بیجا شده اقدام نمایند زیرا هوای سرد ممکن است جان بسیاری ازکودکان بی سرپناه رابه خطر مواجه سازد.

دولت باید هیأتی را توظیف می کرد که درمورد مساعدت با خانواده های بی جا شده کمک های بشری فراهم می نمود، اما آیا در بحبوحه مذاکرات ،حملات سنگین وکشته شدن مردم بی دفاع دست آوردی به طالبان محسوب میشود؟

نخست این که اگرجنگ های گذشته زیرعنوان جهاد علیه قوای امریکایی سبب کشته شدن مردم مسلمان افغانستان میشد پاسخ طالبان این بود که این جنگ برای آزادی واستقلال است، اما حالا این جنگ های خونین راچگونه می توانند توجیه کنند.

بدترین وضع این است که ازیک سوندای صلح را بلند کنند اما از جانب دیگر درشمال ،جنوب ،شرق وغرب کشور آتش جنگ را مشتعل تر سازند. امریکا که موافقت نامه صلح را با طالبان به امضا رسانیده است باید پاسخ دهد که عدم حمله برسربازان امریکایی به قیمت کشته شدن هزاران شهروند این کشور تمام میشود.

امریکا پاسخ دهد که از شما هیچ کس دعوت برای لشکرکشی به افغانستان نکرده بود، قوای مقاومت به رهبری قهرمان ملی خود بار جنگ را بردوش می کشید، اما شما سربازان  را بگذارید حتا مساعدت های تدارکاتی را نیز انجام نمی دادید وقتی اسامه اهدافی را در امریکا مورد حمله قرار داد زیر عنوان مبارزه با تروریزم وارد افغانستان شدید .

مبارزه با تروریزم را با شعارهای تأمین حقوق بشر، حقوق زنان وسایرمؤلفه های دیموکراتیک مزین کردید به کشتن وبستن ومداخله درامور کشورما مشغول شدید و کوچکترین اقدام برای تعقیب طالبان انجام ندادید تا اینکه طالبان رادوباره وارد صحنه جنگ  افغانسان کردند و شما بدون برنامه به شعله ورتر کردن جنگ به انواع مختلف کمک کردید .

زندانی کردن ها ، شکنجه ها واهانت به رسوم مردم افغانستان وایجاد یک دولت ضعیف وپراز فساد سبب شد که طالبان ازجنوب وشرق شروع وتا شمال وغرب سربازگیری کنند. امریکا باید پاسخ دهد که اگر توان جنگ  طویل المدت با طالبان را نداشتید، چرا بعد ازسقوط طالبان به سرعت از افغانستان خارج نشدید؟

درجنگ های امریکا با طالبان قربانی اصلی مردم بی گناه افغانستان بود تا این که امریکا با طالبان موافقت نامه صلح افغانستان را امضا کرد.طالبان هم این موافقت نامه را پیروزی خویش تلقی کرده با دستارهای اتو زده ولباس های سفید نشان می دهند که امریکا شکست خورده است واین موضوع را پنهان هم نمی کنند.

با رهایی 5 هزار زندانی طالب جبهات متعدد آن ها تقویت شد و از جانب دیگر هیأت طالبان در مذاکرات که بیشتر از بیست روز از آغاز آن می گذرد هنوز بر سر اصول رفتار مذاکرات توافق نکرده اند واین امرنشان می دهد که طالبان همه موضوعات را با امریکایی ها یا بهتر بگوییم اسلام آباد وواشگتن روی نقشه صلح افغانستان به توافق رسیده اند و مذاکرات و تداوم حملات طالبان و بمباران های اخیری درمطابقت به همان نقشه صلح انجام می شودتا اذهان عامه قناعت کند که اگر مذاکرات مستقیم بین الافغانی نمی بود جنگ خاموش نمی شد ویاهم کاهش خشونت صورت نمی گرفت.

اما این نکته را امریکا و پاکستان فراموش کرده اند که مردم برنیات همه  اطراف ذی دخل درکشورشان دیگرشک دارند و زمان فریب مردم گذشته است، مردم امنیت وصلح می خواهند لذا ازاین بیشتر نباید فرزندان شان کشته شوند خوب است هرچه زودتر آتش بس برقرار شود و تشدید جنگ کدام دست آورد کلان برای طالبان درمیز مذاکره محسوب نخواهد شد .  

مردم افغانستان مي دانند که کدام کشورها درحين ايجاد گروه طالبان دخيل بودند و چگونه اين گروه به قدرت رسيد و چگونه از قدرت کنار زده شد،اما سازمان دهندهگان دوباره اين گروه را سامان بخشيدند ووارد عرصه سياست وجنگ افغانستان کردند. وقتي مردم افغانستان اين مسايل رامي دانند حريفان منطقهيي آمريکا و پاکستان بيشتر ودقيق ازاين عمليات آگاهي دارند لذا اگر آتش بس صورت نگيرد و جنگ تشديد شود ساير بازيگران منطقه بيشتروارد عمل شده ابتکارومديريت از دست خليل زاد که يک جانبه هرکاري دلش خواست گاهي به نام افغان گاهي به نام امريکا يي درافغانستان انجام داد خواهد رفت.

مردم مي دانند که شعارهاي حمايت از حقوق بشر، حقوق زنان وآزادي بيان ورسانه ها فقط به عنوان ابزار توسط امريکا درافغانستان استفاده شد واکنون زماني متروک شدن اين شعارها فرا رسيده است. طالبان مي توانند بهتر با امريکا معامله کنند ودرخط منافع آن کشور قرار گيرند بدون اين که به مردم اجازه فکر وتبصره را دراين زمينه اعطا کنند.

اما براي مردم افغانستان شعارهاي بالا ارزشي است مردم افغانستان از کودتاه ها وجنگ برسرقدرت خاطرات تلخي دارند مردم مي خواهند مانند سايرکشورها آزاد زندهگي کنند و حقوق انساني شان محفوظ باشد . مردم اين شعارهاي را ويژه غربي ها نمي دانند وخواستار تداوم آن اند لذا بايد زمينه آن فراهم شود که اين ارزش ها مصون بماند.

 دولت داکترغني که درحال رکود کامل بسرمي برد و فاصله عميق ميان مردم و دولت وجود دارد لازم است که  به خود آيد وبراي حفظ منافع مردم افغانستان از خواست ها وشعارهاي ميان تهي بگذرد تا نيروهاي سياسي ومردم  با ايجاد يک اجماع کلان ملي تصميم بگيرند که به تحجروتعصب مورد حمايت امريکا تسليم شوند ويا اردوگاه جمهوريت واقعي را ايجاد نموده از آن حراست نمايند، البته نه جمهوريتي که مبناي آن را تقلب و دروغ شکل داده است.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید