شرارت پاکستان، امنیت جهانی را تهدید می کند !

احمد سعیدی

شاهد خاقان عباسی نخست وزیر پاکستان نمی‌دانم با حضور کدام طناب و میخ گستاخانه به خود حق داد تا در مقر سازمان ملل متحد بگوید پاکستان دیگر تحمل همکاری های سیاسی و نظامی هند را به افغانستان ندارد بعد از اظهارات نخست وزیر پاکستان آقای اشرف غنی رییس جمهور نیز از روی حقایق دیگری پرده برداشت؛ آقای غنی گفت: ما دست دوستی و برادری به پاکستان دراز کردیم، اما آنها بالای دست ما تف کردند به نظر من مانند همیش مناسبات افغانستان و پاکستان در یک بن بست پیچیده ای قرار دارد، تردیدی وجود ندارد که افغانستان در حال حاضر در باتلاقِ خون و بن بستِ سیاسی دست و پنجه نرم می کند. پاکستان با خصلت شرارت پیشه‌گی که دارد از این بن بست به نفع خویش بهره گیری می نماید.
در چنین وضعیت بحرانی جنرال جیمز متیز وزیر دفاع امریکا امروز به هندوستان سفری دارد تا همکاری هند را بخاطر تحقق استراتیژی جدید اعلان شده امریکا بدست آورد. گرچه با اعلان استراتیژی جدید امریکا در کل تا هنوز تردید های زیادی بخاطر به ثمر رسیدن آن وجود دارد؛ کسی به درستی نمی داند که امریکایی ها چگونه با همکاری افغانستان و کشور های منطقه این استراتیژی را به ثمر می رسانند. متأسفانه تا هنوز ابهاماتی وجود دارد مبنی بر این‌که آیا امریکا فشار بر پاکستان را ادامه خواهد داد یا با درنظرداشت چالش های منطقوی یکبار دیگر با پاکستان کنار خواهد آمد.
در هرحال ابهامات وجود دارد و امریکایی ها تاکنون جواب قانع کننده ای که فشار بر پاکستان را تا سرحد عملیات نظامی خواهند رساند در افکار عمومی روشن نکرده اند. بعضی ها به این باور اند آنچه که در استراتیژی جدید در مورد پاکستان اعلان گردیده از سوی امریکا، عملی نخواهد شد.
از طرف دیگر تردیدی وجود ندارد که بعد از اعلان استراتیژی تازه امریکا دولت پاکستان عملاً در یک دوراهی قرار گرفته است به این معنا که اسلام آباد یا باید سیاست یکدستی را در پیش بگیرد و سیاست اعمالی و اعلامی خود را در یک جهت و آنهم در مسیر مبارزه با تروریسم قرار دهد و یا این‌که امریکایی ها خود به شکلی که در ایبت آباد پاکستان اسامه بن لادن را کشتند در لانه و کاشانه های گروه های تروریستی که در حال حاضر در پاکستان حضور فعال دارند وارد عمل شوند و دیگر اعتبار و حق حاکمیتی برای این کشور قایل نشوند. هردو حالت برای پاکستان شکننده است به این معنا که اگر پاکستان مبارزه صادقانه با گروه های تروریستی را بپذیرد با دو مشکل جدی روبرو خواهد شد.
اول رادیکال های اسلامی برون مرزی است که شامل داعش، القاعده و طالبان می شوند و منشأ عربی-افغانی، ایگوری، ازبیکی و چیچنی دارند و باید با همه آنها اردوی پاکستان درگیر شود و دوم در درون کشور پاکستان با رادیکال های اسلامی مانند حامیان سمیع الحق، مولانا فضل الرحمن، مولانا سراج الحق، مولانا حافظ سید، طالبان پاکستانی و ده ها گروه های دیگر روبرو خواهند شد که چنین مبارزه ای را با رادیکال های داخلی هرگز نخواهد پذیرفت.
از سوی دیگر بعضی آگاهان سیاسی به این باور اند که در حال حاضر امریکا، پاکستان را در شرایطی قرار داده که دیگر راهی جز تصمیم گیری قطعی برایش باقی نمانده نه تنها حکومت ملکی پاکستان تحت فشار مقامات امریکایی قرار دارد بلکه نظامیان آن کشور نیز مصارفی را که امریکا به اردوی پاکستان می پردازد اگر قطع شود تشویش دارند.
به عقیده من جنرال های اردوی پاکستان بارها با این بحران ها روبرو شده اند و راه حلی برای آن پیدا کرده اند. مثلاً در زمان جورج بوش زمانی‎که قصر های تجارتی امریکا مورد حمله قرار گرفته بود و در زمان محدودی 3000 نفر جان های خود را از دست دادند امریکا پاکستان را تهدید کرد که در صورت عدم همکاری، مورد حمله نظامی قرار می گیرد. در آن مقطع جنرال های پاکستان گزینه کم خطر را انتخاب کردند، در ظاهر اعلام کردند که با امریکا همکاری می کنند، اما در خفا سیاست دوگانه را در پیش گرفتند و به طالبان و القاعده نیز کمک می کردند و این فرصت را برای طالبان و القاعده که از امریکا در جنگ 2001 شکست خورده بودند، فراهم کردند تا در مناطق قبایلی، پناه بگیرند که در شرایط موجود به درد سر بزرگی تبدیل شده است.
باور دارم امریکایی ها این مسأله را می دانند که پاکستان بازی دوگانه ای را دنبال می کند؛ قرار گاه های تروریستی از نظر امریکایی ها که در خاک پاکستان وجود دارد پوشیده نیست با آن هم امریکایی ها در مورد تصمیم گیری در باره پاکستان با در نظرداشت وضعیت منطقه دست باز ندارند. از سوی دیگر بعد از آن که دونالد ترامپ در بیانیه اخیر خویش در مقر سازمان ملل متحد با جملات و کلمات شدید لفظی که با کوریای شمالی، ایران و ونزوئلا داشت نامی از پاکستان به زبان نیاورد فکر می‌شود امریکایی ها مجبوریت های دارند تا این بازی پیچیده ای خود را با پاکستان ادامه دهند. با آن هم نیاز است تا به پاکستانی ها این موضوع ثابت شود تا دیگر بهانه ای برای فرار از مسؤولیت نداشته باشند.
پاکستان هم از محدودیت های امریکا باخبر است.واقعیت آنست که امریکا بعد از آن که دونالد ترامپ به قدرت رسیده نمی خواهد به عنوان یک شکست خورده از افغانستان بیرون شود.
استراتیژی جدید دونالد ترامپ اینست که به عنوان کشور پیروز از افغانستان خارج شود. امریکا و ناتو آماده پذیرش شکست مشابه شوروی سابق در افغانستان نیستند.شاید با گذشت زمان با مشکلات زیادی روبرو شوند، اما هم اکنون امریکا می خواهد با پیروزی از افغانستان بیرون برود. بنابراین هر تدبیری را برای همراه کردن پاکستان با خود به کار خواهند گرفت. اولویت اصلی امریکایی‌ها در شرایط کنونی اینست که ارتش پاکستان را مجبور کنند که با گروه‌های افراطی اسلامگرا مثل طالبان، داعش برخورد قاطع کند و آن مناطق قبایلی که بدست تروریستان است آن ها را پس بگیرند.
از سوی دیگر امریکایی ها تشویش دارند اگر فشار بدون قید و شرط را بر پاکستان زیاد سازیم این مسأله می تواند حاکمیت ملی پاکستان را به خطر بیندازد.ممکن است پاکستان وارد یک جنگ داخلی طولانی مدت میان رادیکال‌ها و دولت شود.
در صورتی که پاکستان نتواند خود را با واقعیات جدید امریکا هماهنگ کند، احتمال این‌که ارتش امریکا عملیات خود را از بخش هوایی به زمینی توسعه دهد زیاد خواهد بود و اگر این اتفاق بیفتد پاکستان تجزیه خواهد شد و در این میان افغان ها نیز ادعای خود را در خصوص اراضی مورد دعوا با پاکستان طلب خواهند کرد.
همه می دانند اشرف غنی رییس جمهوری افغانستان باربار اعلام کرده است که اضافه تر از بیست گروه تروریستی در پاکستان مراکز تربیتی دارند و صدور تروریسم به کشورهای مختلف از پاکستان و زیر نظر سازمان استخبارات آی اس آی سازماندهی می شود.خود هندی‌ها هم دقیقاً همین ادعا را دارند. هندی ها بارها به امریکایی ها اعلام کرده اند که جنگ در افغانستان تا زمانی‎که پاکستان دست از تروریست پروری بر ندارد بیهوده است. سفر جنرال جیمز متیز وزیر دفاع امریکا به هندوستان می‌تواند اتحاد تازه ای را میان هند، افغانستان و امریکا ایجاد نماید که برای پاکستان به هیچ صورت قابل قبول نیست ، از طرف دیگر امریکایی ها امیدوار اند که پاکستان بخاطر تحقق استراتیژی جدید امریکا آماده همکاری شود و از سوی دیگر تصور من اینست که اردوی پاکستان با توجه به تجریبات گذشته بازهم تسلیم امریکا خواهد شد ولی در پشت پرده راه‌های دیگر را نیز بررسی می کند و چه بسا همان رویه مخفیانه را ادامه بدهند.
این احتمال وجود دارد که اردوی پاکستان به زودی با حمایت مالی و تدارکاتی امریکایی ها ساختار قدرت قبیله ای را در مناطق قبایلی برهم بزند و در همان مناطق مستقر شود.
پاکستان پیشتر نیز همین کار را کرده بود. باور دارم در سفر جنرال جیمز متیز وزیر دفاع امریکا به دهلی جدید از پاکستان اکیداً خواسته خواهد شد که آن کشور در مرحله اول باید گروه‌هایی را که امریکا، هند و افغانستان آنها را تروریستی و جهادی می دانند تحت کنترول درآورد، از جمله لشکر طیبه، جیش محمد و مجاهدین کشمیری، جماعت الدعوه، حرکت المجاهدین، گروه حقانی و طالبان. حرکت دوم اینست که پاکستان، طالبان را تشویق کند تا با حکومت افغانستان مذاکره و آشتی نمایند و به دولت بپیوندند. به این ترتیب امریکایی ها خواهند توانست در تحقق مواد استراتیژی جدید امیدوار شوند.
به عقیده من امریکا نیز می‌داند که اداره آی اس آی پاکستان در گذشته و حال در رشد و تقویه گروه های ترویستی نقش برازنده ای داشته تا زمانی‎که این اداره جهنمی دست از تروریست پروری بر ندارد در وضعیت بهبودی به وجود نخواهد آمد شاید بعضی ها به این باور باشند که امریکا توان ضربه زدن و منحل کردن اداره آی‌اس‌آی را دارد، اما به باور من امریکا برای ضربه زدن به آی اس آی اهرم زیادی در اختیار ندارد، اما عملیات طیارات بدون سر نشین امریکایی ها در مناطقی از قبایل ضربه بدی به حیثیت آی اس آی در پاکستان وارد کرده است و این سوال را در اذهان عمومی ایجاد کرده است که چگونه امریکا بدون اجازه پاکستان این عملیات را انجام می‌دهد اداره جهنمی پاکستان یعنی آی اس آی کاری کرده نمی‌تواند.
به باور من نزدیکی و همکاری بین افغانستان و هندوستان یک ضرورت است، اما متأسفانه دوستی و همکاری هند و افغانستان خشم پاکستانی ها را نسبت به گذشته زیادتر خواهد ساخت ما دیگر چاره ای نداریم پاکستان یک کشور شرارت پیشه است درمقابل این شرارت پیشه گی ما به همکاری های جهانی ضرورت داریم . متأسفانه در اثر مداخله کشور های همسایه به خصوص پاکستان جنگ منفعت های بزرگ در افغانستان و گسترش ناامنی های اخیر توسط افزار این جنگ (طالبان، داعش، گروه حقانی امنیت و ثبات افغانستان را با تهدیدات جدی مواجه ساخته است که همه به آن باور داریم.
بدتر شدن وضعیت امنیتی در کشور، خاصیت و چگونگی جنگ امروز همراه با تبلیغات گسترده از طریق برخی از رسانه ها و منابع رسمی، زمینه ادامه حضور و جنگ ایالات متحده امریکا در افغانستان را مساعد تر ساخته است. از سوی دیگر به باور رهبران حکومت وحدت ملی حمایت مالی و نظامی ایالات متحده امریکا از نیروهای امنیتی افغانستان و تهدیدات روبه افزایش گروه های تروریستی خارجی چون داعش، طالب دلایل عمده برای ضرورت مداومت و یا تمدید حضور امریکا در افغانستان می باشند.
باید یادآور گردید که چنین اتکای مطلق نیروهای امنیتی افغانستان به امریکا، وسیله ای مؤثری فشار برای واشنگتن است. با وصف تقاضا و تلاش های زیاد از جانب حکومت گذشته و موجود افغانستان طی یک و نیم دهه گذشته، امریکا هرگز نخواست تا نیروهای امنیتی افغانستان را با سلاح و تجهیزات مدرن و مورد ضرورت آنها مجهز کند و یا مجهز شوند. با دریغ و درد باید بگویم با وصف اظهارات رهبران حکومت وحدت ملی مبنی بر ختم جنگ متأسفانه با در نظرداشت رقابت ها و زور آزمایی های کشور های منطقه و فرا منطقه ادامه این جنگ دراز مدت خواهد بود زمانی این جنگ خاتمه خواهد یافت که پاکستان دست از حمایت گروه های تروریستی بردارد و حکومت افغانستان حمایت همه جانبه مردم افغانستان را بدست آورد در غیر آن همین آش خواهد بود و همین کاسه.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید