به صلح باور ندارند!

 

در حالی که امیدواری های وجود دارد که بن بست مذاکرات میان هیأت دولت افغانستان و طالبان از میان برداشته می شود و مذاکرات به گونه‌ی جدی آغاز می گردد ، اما برخلاف این خوشبینی، هراس افگنان در تلاش این اند تا افراد سرشناس، آگاهان سیاسی، کارمندان نهادهای امنیتی، قضایی و عدلی، خبرنگاران و کسانی که در مجموع با نهادهای دولتی و یا خصوصی سروکار دارند، به قتل برسانند.

در این شب روز تعدادی از کارمندان نهادهای امنیتی، عدلی و قضایی در گوشه و کنار کشور از سوی تروریستان به قتل رسیده اند.

به همین گونه گفته شده است که هراس افگنان برای اجرای اهداف شان مبنی بر قتل و کشتار مردم از تکنالوژی های پیشرفته چون پرنده های کمره دار استفاده می کنند و این نشان می دهد که گروه طالبان به این زودی ها حاضر به صلح نمی شوند و جنگ و خشونت در کشور ممکن است سال های دیگر نیز ادامه یابد.

گرچه نظامیان پاکستانی ظاهراً در دیدارهای شان با مقامات دیگر کشورها از تأمین صلح در افغانستان استقبال می کنند و می گویند که بالای طالبان فشار وارد می کنیم تا حاضر به گفت و گوهای صلح شوند، ولی در عمل چنین به نظر می رسد که شبکه های استخباراتی هنوز طالبان را تشویق می دارند که به جنگ و خشونت شان در افغانستان ادامه دهند.

از راه اندازی حمله بر مراکز آموزشی از جمله دانشگاه کابل برداشت می شود که طرح چنین عملیات که همراه با راز و رمز است در بیرون از کشور برنامه ریزی می شوند و در عقب چنین حملات بسیار پیچیده افراد کار کشته استخباراتی قرار دارند.

به همین گونه شبکه های تروریستی که از سوی نظامیان پاکستانی حمایت می شوند، به نام طالب و داعش در داخل شهرها بسیار فعال شده اند می خواهند با تبلیغات بسیار گسترده و گاهی حملات نظامی و ترور افراد سرشناس، رعب و ترس را در میان مردم به وجود آرند و حتا می خواهند دروازه های دانشگاه ها، مکاتب و آموزشگاه ها را در داخل شهرها مسدود سازند.

پس از حمله بردانشگاه کابل و یک مرکز آموزشی در دشت برچی، دیروز به اثر یک انفجار در برابر یک دانشگاه خصوصی در ولایت میدان- وردک تعدادی شهید و زخمی شدند.

سه روز پیش نیز آوازه شد که تروریستان یک کفن خون پُر را به مکتب زرغونه واقع ناحیه دهم شکر کابل فرستاده اند و از دانش آموزان خواسته اند که از آمدن به مکتب خودداری کنند.

باتوجه به همین گفته ها، نهادهای امنیتی باید در برابر این برنامه های تروریستی بیشتر از پیش فعال شوند و در برابر تبلیغات زهرآگین هراس افگنان، متوسل به ضد تبلیغ شوند و نگذارند با وجود مشکلات موجود، مردم زیر تأثیر این تبلیغات قرار بگیرند.

اگر این تهدیدها و تبلیغات خنثا نشوند بعید نیست که برخی از خانواده ها از رفتن فرزندان شان به مکاتب، دانشگاه ها و مراکز آموزشی جلوگیری خواهند کرد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید