تعصب، تعصب به دنبال دارد تخريب مجسمه هاي بودا توسط طالبان باعث آشوب ضد مسلمانان در ميانمار گرديد

احمد سعیدی

از اين‌که تعداد زيادي از کشورهاي مسلمان به خصوص مردم خدا پرست و با ديانت افغانستان کشتن مردمان بيگناه و مسلمان ميانمار را بدست بودائيان محکوم نموده اند قابل تقدير است.
به عقيده من آنچه که در شرايط موجود در سرزمين ما يعني افغانستان مي‌گذرد هرگز از جنايت ميانمار کمتر نبوده و نيست. تعداد زيادي از مردم با احساس و مسلمان ما که سن و سال بالاي 30 سال دارند، فتنه ها و آسيب‌هاي تقريباً چهار دهة تاريخ پراضطراب وخونين کشور ما را به ياد دارند هيچ کس نمي‌تواند به آساني غمنامة تقريباً چهار دهه اندوه و درد مادران داغ‌ديده و پدران قامت خميده و خواهران به ماتم نشسته اين سرزمين را فراموش کند. چهار دهه تراژيدي خونبار با تعفن دود و باروت و چهار دهه بازي با خون و استخوان و بازي به آبرو، عزت و چهار دهه خورد کردن ملت سرفرازي‌که در دوام تاريخ، افتخارات انکار ناپذير داشت و بالاخره چهار دهه تجربه و تکرار بازي‌هاي سياسي هم مضحک و هم غم آفرين که روح هر انسان آزاده و بيداردل را مي آزارد و تا هنوز با تمام شدت و حدت ادامه دارد که متأسفانه اين حوادث خونين و هولناک اثر مشابه بر آينده گان نيز خواهد داشت. بدون ترديد با تکرار بايد گفت، افغانستان نيز از آنچه که در ميانمار مي‌گذرد روز بهتري نداشته و ندارد، همه مي‌دانيم طي سال هاي متمادي نسبت به مسلمانان ميانمار افغان‌ها زيادتر مهاجر شده اند و تعداد کشته ها و زخمي ها در اين سرزمين نسبت به مسلمانان ميانمار چندين مرتبه بلند تر است. همه مي‌گويند ميانمار؛ بايد در اين يادداشت به تفصيل تذکر دهم که ميانمار چه نوع کشور و سرزمين است و سابقه اين ماجراي خونين و مسلمان کشي در ميانمار به چه زماني بر مي‌گردد.
با در نظرداشت حدود اربعه و نفوس برمه ديروز و ميانمار امروز سرزميني است در آسياي جنوب شرقي. از شمال شرقي با چين، از شرق با لائوس، از جنوب شرقي با تايلند، از غرب با بنگلاديش و از شمال غربي با هند مرز مشترک دارد و از جنوب غربي با خليج بنگال و از جنوب با درياي آندامان محصور است. ميانمار با مساحت 678500 کيلومتر مربع دومين کشور بزرگ آسياي جنوب شرقي شمرده مي شود. اين کشور 1900 کيلومتر مرز آبي دارد. نام قبلي اين کشور برمه ضميمه حکومت هند، مستعمره آن وقت بريتانيا بود. در سال 1937 بريتانيا برمه را به همراه منطقه آراکان که اکنون به آن راخين نيز مي‎گويند، مستعمره‌هاي جدا از حکومت هند خواند و آن را برمه بريتانيا نام نهاد. تا اين‌که در سال 1948 بريتانيا اجازه داد تا برمه استقلال يابد و از آن زمان به ميانمار تغيير نام يافت. ميانمار در حال حاضر در حدود 55 ميليون نفوس و 72 درصد مردم آن کشور بودايى اند. در سال 1982 قانون حقوق شهروندي در ميانمار به تصويب رسيد که به واسطه اين قانون از ميان 144 اقليت موجود در آن کشور 135 اقليت حق شهروندي دريافت کردند و 9 دسته از اقوام اقليت از حق شهروندي محروم شدند که بزرگترين اين اقليت‌ها، قوم روهينگيا است. روهينگيا 4درصد جمعيت ميانمار را تشکيل مي‌دهند و بيشتر در ايالت راخين در سواحل غربي ميانمار ساکن هستند. آمار رسمي جمعيت روهينگيا در سال‌هاي قبل 6 ميليون نفر گفته شده بود، اما طبق آمار غير رسمي جمعيت اين قوم که صد در صد آنها مسلمان هستند شايد به 7 ميليون نفر برسد.
حالا بايد گفت که مسلمانان چه وقت به ميانمار آمده اند:
تاريخ گسترش اسلام در ميانمار به قرن اول هجرى برمى‏گردد. بعد از ظهور اسلام و گرايش اعراب به اسلام، دريانوردان عرب و مسافرت‏هاى دريايى خود را انجام مى‏دادند و در مسير خود همچنين دست‏به تبليغ و دعوت مردم‏ به اسلام مى‏زدند. بعدها بازرگانان مسلمان از مسيرهاى زمينى که از منطقه غربى ‏ميانمار و ايالت آراکان اين کشور مى‏گذشت ‏به مناطق غربى چين سفرمى‏کردند. بسيارى از اين افراد در منطقه حاصلخيز و مستعد ساحلى‏ آراکان، اقامت کردند و اولين مناطق مسلمان نشين را ايجاد کردند. تاجران چينى در نوشته‏هاى خود از مناطق مسلمان ‏نشين‏ در مرزهاى بين ميانمار و يونن ايالتى در جنوب غربى چين در قرن‏سوم ميلادى ياد کرده‏اند. امروز يک زبان محلي به نام روهينگيا دارند که در واقع مسلمانان ميانمار را امروز به همين نام مي‌شناسند و اين زبان هم ترکيبي از عربي، فارسي و ترکي است که نشان دهندة اين است که اسلام از منطقة آسياي غربي به آن منطقه رفته است.
حالا بر مي‌گرديم به چگونگي آغاز بحران موجود در ميانمار :
موج جديد اين درگيري‌ها از دو ماه قبل و به بهانه کشته شدن يک زن بودايي بدست مسلمانان آغاز شده است و در ضمن رسانه هاي بودايي ها خبري نيز منتشر نموده بودند مبني بر اين‌که با اين زن بودايي بر علاوه اين‌که به دست مسلمانان کشته شده مورد هتک حرمت سه مرد مسلمان نيز قرار گرفته است، نظاميان ميانمار اين سه مردم مسلمان را گرفتار نموده يک نفر آن ها در زندان نظاميان مي‌برند و دو نفر ديگر را بدون سوال و جواب اعدام مي‌نمايند. پس از اين حادثه يکي از موتر هاي حامل مسلمانان نيز مورد حمله بودائيان قرار مي‌گيرد. بر علاوه کشتن تعدادي از مسلمان ها در جريان اين حمله يک نفر از بودائيان نيز در زد و خورد کشته مي شود. متعاقب اين حادثه تعداد زيادي از نظاميان تندرو بودايي که بنام «ماگ» ياد مي‌شوند، به مناطق مسلمان نشين در ايالات راخين حمله مي‌برند و بيش از 20 قريه و حدود 2000 واحد مسکوني مسلمانان را به آتش مي‌کشند. جنگ بين مسلمانان و بودائيان شدت پيدا نموده به حمايت نظاميان ميانمار در حدود 750 نفر از مسلمانان کشته و تعداد زيادي زخمي مي شوند مسلمانان ميانمار بخاطر ترس از وحشت و دهشت خانه و کاشانه خويش را رها نموده از راه‌هاي صعب العبور دست به مهاجرت مي‌زنند. گفته مي شود که تا کنون در حدود 150 هزار خود را به بنگلاديش رسانده اند و از سوي ديگر در حدود 50هزار نفر ديگر خود را به تايلند و 40 هزار نفر ديگر به مالزيا پناهنده شده اند . گرچه تقريباً تا سال 1774 ميلادي مسلمانان در آنجا مشکل نداشتند، در آن مقطع يک بودايي به نام بوداپايا به قدرت مي‌رسد و با مسلمانان بناي ناسازگاري مي‌گذارد و اجراي قوانين اسلامي را ملغا مي‌کند. از آن زمان به بعد اختلافات مسلمانان ميانمار با دولت شروع مي‌شود. از آن زمان است که حقوق مسلمانان ناديده گرفته شده، تبعيض‌ها تشديد مي‌شود و مسأله مسلمانان به تدريج به عنوان يک معضل مطرح و کشورهاي منطقه متوجه اين موضوع مي‌شوند و حتا به سطح بين‌المللي نيز مي‌رود و تا امروز نيز از موضوعات حقوق بشري در سطح بين‌الملل است. در اين مدت تعدادي از مسلمانان گروه‌هاي چريکي تشکيل دادند و مبارزاتي هم داشتند و برخي براي اين‌که از اين وضعيت رها بشوند، به کشورهاي هند و بنگلاديش مهاجرت کردند و در آنجا زنده‌گي مي‌کنند. در سال 2008 گردباد نارجيز ميانمار را درنورديد. دولت نيز با ممانعت از رسيدن کمک‌هاي بين المللي به اقليت‌هاي غيربودايي مسلمانان و مسيحي‌ها مرگ شمار زيادي از آنها را رقم زد.
• رژيم ميانمار از صدور کارت هويت براي مسلمانان امتناع مي‌کند و به همين خاطر اين مردم نمي‌توانند در داخل کشور تردد کنند. علاوه بر آن، دولت براي مسلمانان پاسپورت يا کارت هويت صادر نمي‌کند و لذا آنها از مسافرت‌هاي خارجي محروم هستند.
• دولت ميانمار به مسلمانان روهينگيا اجازه سفرنمي دهد و اگر آنها بخواهند از يک روستا به روستاي ديگر بروند بايد مبلغي را به عنوان ماليات به دولت بپردازند.
• تحصيل در دانشگاه‌ها براي مسلمانان ممنوع است.
• مسلمانان نمي‌توانند در ادارات دولتي استخدام شوند.
• مسلمانان بدون کسب مجوز نمي‌توانند ازدواج کنند و براي گرفتن اين مجوز هم بايد ماليات بدهند و پس از ازدواج نيز نمي‌توانند بيش از دو فرزند داشته باشند.
• بالغ بر 40 هزار نفر از کودکان روهينگيا در غرب ميانمار به اين خاطر از هرگونه تحصيل و سفر و… محروم هستند که والدين مسلمان آنها بدون اجازه دولت ازدواج کرده‌اند و خودشان جزو فرزندان سوم و يا چهارم هستند. اين کودکان شناسنامه ندارند.
• خانواده‌هاي مسلمانان ميانمار مجبور هستند تا در هر سال يک عکس خانواده‌گي را که شامل تمامي اعضاي خانواده آنها باشد به دولت تحويل بدهند و در صورتي که نوزاد جديدي در خانواده آنها متولد شده و يا يکي از اعضاي خانواده آنها درگذشته باشد بايد مبلغي را به عنوان ماليات به دولت بپردازند.
• آنها اغلب براي بيگاري کار اجباري برده مي‌شوند و از آنها به زور اخاذي مي‌شود.
• خدمات عمومي مثل خدمات بهداشتي و آموزش و پرورش از مسلمانان روهينگيا دريغ مي‌شود و بيسوادي در ميان آنها تا 80 درصد است و در واقع، هيچ نهادي وجود ندارد که مشابه دولت آنها را سرپرستي نمايد.
• اين مسلمانان حق مالکيت بر زمين را نيز ندارند. اين آزارها و شرايط ضدانساني بسياري از بوميان روهينگيا را وادار مي‌کند که از زادگاه خود به سمت کشورهاي بيگانه مثل بنگلاديش، تايلند و مالزيا بگريزند، اما اغلب جان خود را از دست مي‌دهند و يا به جاي اول بازگردانده مي‌شوند.
• مسلمانان روهينگيا اجازه تعمير و نوسازي مساجد و يا مدارس خود را بدون مجوز دولت ندارند و هر کسي که اقدام به نوسازي اين بناها کند زنداني مي‌شود و از همين رو به مدت 20 سال است که در اين منطقه مسجد و يا مدرسه جديدي ساخته نشده است.
• اگر مسلماني در ميانمار قصد داير کردن فروشگاهي را داشته باشد بايد با يک بودايي شريک شود. فرد بودايي در اين شراکت هيچ سهمي را نمي‌پردازد، اما از سود حاصل از اين فروشگاه بهره‌مند مي‌شود.
• دولت جنرال ني وين ‏ پس از روي‌کار آمدن در 1962 رفتن مسلمانان ‏به حج را ممنوع اعلام کرد تا آن‌که در 1980 پس از گذشت 18 سال به‏ هفتاد نفر از مسلمانان اجازه داده شد، جهت انجام فرايض حج ‏به ‏مکه مشرف شوند و متعاقب آن عده‏اى از مسلمانان نيز جهت ‏شرکت در کنفرانس‌هاى مختلف اسلامى اعزام شدند.
• تين سين، رييس‌جمهور فعلي ميانمار جمعيت 800 هزار نفري مسلمان روهينگيا در اين کشور را قوميتي خارجي دانست و گفت: مسلمانان شهروند ميانمار نيستند يا بايد در اردوگاه‌هاي آواره‌گان متمرکز يا اخراج شوند.
• خانم آنگ سان سوچي برنده جايزه نوبل که رهبري حزب ان. ال. دي (اتحاد ملي براي دموکراسي) را به عهده دارد نيز هيچ نوع کمکي را به خاطر نجات از ظلم و استبداد که بر مسلمان در آن کشور روا داشته مي شود نکرده است. ترديدي وجود ندارد که دولت ميانمار از زمان استقلال اين کشور، يک سياست حذفي را در قبال مسلمانان به کار گرفته تا کشوري را براساس آئين بودا تشکيل دهد. در اين زمينه ساير مذاهب و گروه‌هاي قومي يا مجبور به همسان شدن با بودائيان شده‌اند و يا آن‌که به اجبار دست به مهاجرت زده‌اند. اين سياست با هدف کاهش نفوذ گروه‌هاي مختلف ديني در ميانمار انجام شده است.
حالا بايد گفت کشور هاي که خود را حامي دموکراسي و عدالت اجتماعي مي‌دانند به شمول امريکا چرا خاموش اند.
به عقيده من امريکا علاقه‌مند سرمايه گذاري در ميانمار را دارد و بقيه مسائل حاشيه‌اي محسوب مي‌شوند، هرچند پاي کشتار فجيع هزاران انسان در ميان هم باشد. از سوي ديگر بالاي کشور ميانمار رقابت هايي بين چين و امريکا نيز وجود دارد و هر کس در تلاش منافع خود است روي اين اصل قدرت‌هاي اصلي منافع مشخصي را در ميانمار دارند و به دليل اين منافع در قبال وضعيت موجود در اين کشور سکوت کرده‌اند. ميانمار همچنين منابع طبيعي مهمي دارد بايد گفت، سياست‌هاي امريکا و چين در ميانمار درگير هستند. و هر دو يعني پکن و واشنگتن به دولت ميانمار چشم دوخته‌اند.
شرايط سياسي داخلي چطور است:
به عقيده من مسلمانان ميانمار قرباني يک شرايط سياسي ويژه شده‌اند؛ نهاد نظامي از سر اجبار مي‌خواهد قدرت را به نهادهاي دموکراتيک واگذار کند و دراين بين، با اعلام وضعيت فوق العاده در ايالت راخين، مي‌خواهد اهميت و جايگاه خودش را در مملکت داري به رخ سوچي و چهره‌هاي غيرنظامي بکشد و بگويد که کشورداري چندان هم آسان نيست.
اسلام هراسي جهاني:
بودايي هاي ميانمار همسو با غربي‌ها، در چارچوب يک سياست جهاني هدفمند، اسلام هراسي را در همه جا تبليغ مي‌کنند و کشتار ميانمار در اصل، يکي از محصولات همين اسلام هراسي است.
سياست تلافي جويانه بودايي‌ها:
ميانمار از وقتي که طالبان مجسمه‌هاي بودا را در افغانستان تخريب کرده، صحنه آشوب‌هاي ضد مسلمانان بوده است. تعصب، تعصب به دنبال دارد. آشوب ديگري نيز به علت تخريب مجسمه‌هاي بودا توسط افراد ناشناسي در مانداليا ايجاد شده است. به هر صورت اميد مي رفت که برنده جايزه نوبل خانم آنگ سان سوچي زماني‌که قدرت را در ميانمار بدست گيرد وضعيت مسلمانان بهتر خواهد شد متأسفانه اين خانم نيز مانع از تداوم جنايت عليه مسلمانان نشد. بلکه بحران و تنش در مناطق مرزي ميانمار و بنگلاديش با گذشت هر روز ازدياد يافته است. به عقيده من در اين رابطه نکات زير مي‌تواند مورد توجه قرار گيرد و به خاطر نجات از اين وضعيت به آن عمل شود.
1ـ امروز مسلمانان با دولتي مسؤوليت‌ناپذير مواجه هستند که نمي‌خواهد حضور آنان را در وطن خود بپذيرد. فشارهاي سياسي بين‌المللي بايد در مسيري هدايت و ادامه يابد که دولت اين کشور، اقدامات لازم را براي حفاظت از هزاران مسلمان روهينگيايي انجام دهد.
2ـ کشورهاي مسلمان قاطعانه از سازمان ملل متحد بخواهند تا با اعزام گروه حقيقت‌ياب به ميانمار و بنگلاديش، از نزديک در جريان مصائب مسلمانان قرار گرفته و اقدامات لازم را در چارچوب وظايف سازماني خود انجام دهد.
3ـ ممانعت از رساندن کمک‌هاي انساني به مسلمانان اين منطقه توجيه قانوني ندارد و بايد تمام تلاش‌هاي بين‌المللي براي رفع مانع از ارسال کمک‌هاي انساني براي مردم مسلمان منطقه استوار شود.
4ـ گرچه متأسفانه امروز سازمان همکاري‌هاي اسلامي نسبت به جنايات اعمال شده عليه مسلمانان چه در افغانستان، چه در فلسطين و چه در نقطه ديگر دنيا بي‌اعتناست و به عنوان ابزاري در خدمت منافع ابر قدرت ها عمل مي‌کند، اما بر اساس منشور سازمان مؤظف است از مسلمانان تحت ستم حمايت کرده و از کشورهاي عضو و غيرعضو بخواهد تا حقوق ديني، مذهبي و اجتماعي مسلمانان را رعايت کند.
5 ـ در زمينه فعاليت‌هاي مردمي، مسلمانان جهان بايد به‌طور مستمر، با اتحاد و يکپارچه‌گي عليه دولت ميانمار بسيج شده و با محکوم کردن جنايت عليه مسلمانان، از تمام ظرفيت خود براي انعکاس صداي مظلوميت مسلمانان مظلوم ميانمار در سطح جهان استفاده کنند.
نکته آخر اين‌که رسانه‌هاي جهان و به خصوص رسانه هاي آزاد بايد به‌صورت مستند و مستمر، حوادث دردناک و کشتار و کوچ اجباري ده‌ها هزار تن از مسلمانان روهينگيا را منتشر کرده و با اقدامات هوشمندانه خود در کاهش فشار بر مسلمانان و متقاعد شدن سازمان‌هاي بين‌المللي و نهادهاي بين‌المللي اسلامي براي حمايت از آنان تأثيرگذار باشند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید