مکتب عاشورا نماد پيروزي خون بر شمشير!

فرهاد «دره يي»

امروز شيعه و سني در حقيقت تاريخ اسلام و ميراث بزرگ اسلامي بايکديگر شريک اند و آنچه امام حسين (ع) براي امت اسلامي به جا گذاشت فراتر از آن است که بتوان آن را به قوم و قبيله و ياهم مذهب خاصي منسوب کرد. حضرت امام حسين (ع) متعلق به تمام جهان اسلام بوده و هيچ نسبتي به مذهب و ياهم قبيله خاص نداشته است، زيرا بينش اسلامي متحد و پيرو بر اصول و اساسات قرآن و حديث مبارک مي‌باشد. بناءً به وضاحت مي‌توان گفت که حضرت امام حسين و يارانش اشخاصي بوده اند که خود را براي هدايت و پيروي نسل هاي بعدي از ارزش هاي جامعه اسلامي قرباني کردند.
زماني‌که يادي از امام حسين(ع) به سر زبان ما جريان پيدا مي‌کند ناخودآگاه اشک در چشمان ما حلقه زده، بند بند وجود ما را به آتش مي‌کشد زماني‌که از کربلا نامي برده مي‌شود همه در ماتم و سوگواري فرو مي‌روند.
محرم و يا عاشورا برگ هاي کتاب سرخ است که امام حسين ( ع) و يارانش خط به خط آنرا با خون هاي مبارک شان حک کرده‌اند، اما آخرين شب کربلا شب عجيب و درد ناک است، لشکر سي هزار نفري در پيشاپيش کاروان عاشورا با شمشير هاي برنده صف کشيده‌اند، حسين‌(ع) شب هنگام ياران خود را جمع مي‌کند و مي‌فرمايند: من در ميان اصحاب جهان با وفاتر و بهتر از اصحاب خود نديده ام. در ميان خانواده ها مهربان‌تر از خانواده خود نمي شناسم ، خداوند همه شما را جزاي خير دهد، من به همه شما اجازه مي‌دهم تا در هنگام تاريکي شب اينجا را ترک نمائيد؛ زيرا اين مردم مرا مي‌خواهند، ولي ياران حضرت امام حسين‌(ع) مي‌گويند ما دست از تو بر نمي‌داريم نيزه به سينه اي دشمن مي کوبيم و تا دسته شمشير در دست داريم با آنها مي جنگيم الي اين‌که جام شهادت را بنوشيم، تاريکي شب افراد فاسد که دشمنان واقعي اسلام بودند. حضرت امام حسين و ياران وي را به شهادت مي‌رسانند، امت مسلمه را براي هميش در محرم و عاشورا سياه پوش مي‌سازند، اما آناني که حقيقت عاشورا را درک کرده اند مي‌دانند که در راه خدا جان دادن اداي دين است.
به هر صورت امام حسين و ياران وي براي صلح و وحدت مسلمين خود را به حق سپردند تا نسل هاي بعدي جهان اسلام راه درست را پيموده و در مقابل نابساماني ها در جامعه خود مبارزه نمايند ، ولي هستند اشخاص ديگري که با استفاده از نام اسلام افراد بيگناه را با انجام عمل انتحار و ترور از بين مي‌برند که در اصل اين خود نه اساس و نه روش اسلامي بوده بلکه مخالف ارزش هاي واقعي مکتب اسلام مي‌باشد، در حالي‌که امام حسين (ع) خود را به رضاي حق تسليم کرد و در مقابل پديده هاي منفي که اسلام را خدشه دار مي‌کند مبارزه نمود، حالا اين ملت هاي اسلام بايد در مقابل مشکلات و پديده هاي منفي مبارزه نمايند و راه امام بزرگ را تعقيب نموده و جامعه واقعاً اسلامي را که مبتني بر اصل اخوت و صلح باهمي باشد پايه ريزي نمايند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید