فخری؛ «متفکر گزیده گو و محقق شتابگر»

به ادامۀ برنامه‌های فرهنگی و ادبی کانون اصلاحات روز پنجشنبه 12 میزان کتاب ” داستان‌ها و گفتارهای” حسین فخری رونمایی شد.
آقای حشمت‌الله رادفر مشاور رسانه‌ای ریاست اجراییه در این محفل باب سخن را گشوده، کارکردهای آقای فخری را در گستره زبان و ادبیات فارسی ستودنی دانست. او گفت: در کشوری که اندیشدن دشوارهای بی‌شماری دارد، خلق 18 اثر ادبی نه کاریست خرد. آقای فخری نیز در خلق این 18 اثر مشقت‌ها و مشکلات بی‌شماری را متحمل شده‌است و هیچ عاملی سبب نشده تا او را از نویسنده‌گی بازدارد.
سپس آقای سید حسین فاضل سانچارکی معین نشراتی وزارت اطلاعات فرهنگ رشته سخن را به دست گرفته آقای فخری را یکی از پایه‌های با تمکین فرهنگ و زبان فارسی دانسته که بیشتر عمر خود را در خلق آثار گرانمایه و ماندگار گذرانیده‌است.
آقای سانچارکی از همکاری‌های فرهنگی- ادبی فخری با مجله امین در مشهد و هفته‌نامۀ اقتدار ملی در کابل یاد کرده، گفت: 16 اثر ادبی ( داستان، رمان، نقد، سفرنامه…) آقای فخری به غنامندی زبان فارسی افزوده است.
جناب فخری بدون تردید یکی از ستون پایه های فرهنگ و زبان فارسی استند که بخش اعظم عمر خود را در راستای خدمت و خلق آثار گرانمایه و ماندگاری کرده اند که هر یک از آثار شان در جای خودش قابل قدر و خواندنی است
به باور آقای سانچارکی فخری سخت‌کوش، موشگاف و ریزبین است که همین خصوصیات سبب شده تا متن ایشان پرمایه، سلیس و بیشتر به سهل ممتنع مانند شود.
ضمناً آقای سانچارکی خاطره‌ای نقل کرده گفت: در سفری که هیأت افغانستانی به رهبری داکتر عبدالله عبدالله رییس اجراییه حکومت وحدت ملی به ایران داشت، خامنه‌ای رهبر مذهبی این کشور از رومان “شوکران در ساتگین سرخ” آقای فخری نامبرده گفتند این اثر کمتر از شاهکارهای ادبی غرب نیست.
سپس آقای منوچهر فرادیس نویسنده و مسؤول نشر زریاب سخنرانی کرده پیرامون ادبیات داستانی کشور گفت: ادبیات داستانی افغانستان ادبیات غنی نیست. اگر از سال 1298 که مولوی محمد حسین پنجابی نخستین رومان‌واره خود را به نام ” جهاد اکبر” می‌نویسد تا چاپ رمان ” بازوی بریده”ای اکرم عثمان در سال 1396 پرداخته شود به کمیت چشم‌گیری داستان و رمان در این دوره بر نخواهیم خورد که این خود سبب شده است تا نقد جدیی در باب داستان در این دوره نوشته نشود.
آقای فرادیس ضمن اشاره به ویژه‌گی‌های برجسته‌ای این کتاب گفت: با خواندن این کتاب می‌توان ادبیات داستانی پیش از سال 1379 را با پس از آن مقایسه کرد و دریافت که پس از سال 1979 چه کارهای صورت گرفته است.
سپس آقای حکمت به سخنرانی پرداخته و نگاه خویش را نسبت به کتاب ” داستان‌ها و دیدگاه‌‌ها” نگاه توصیف گرایانه خوانده، گفت: من این کتاب را در حوزه‌ای بوطیقایی خودش مورد نقد قرار می‌دهم؛ چون در حوزه تحقیقات ادبی دوگونه کتاب نگاشته می‌شود. دست نخست این کتاب‌ها در چمبره گفتمان اکادمیک نگاشته می‌شوند که این گفتمان بسیار صنعت‌گرا، مرهون منابع و به شدت محافظه‌گراست. دست دوم این کتاب‌ها در حوزه گفتمان غیر اکادمیک نگاشته می‌شود. که این گفتمان مرکز و هسته اصلی جامعه ادبی را شکل داده و به عنوان قلب تپنده‌ای ادبیات به شمار می‌آیند. در بسا موارد از لحاظ مکاتب تیوریک این متون برغم داشتن مبنای نظری بسیار بیشتر دیدگاه‌های نویسنده‌ می‌باشد که کتاب ” داستان‌ها و دیدگاه‌ها” نیز شامل حوزه دوم می‌باشد.
آقای حکمت افزود: استاد فخری در این کتاب یک توصیف‌گر بی‌کم و کاست ادبیات داستانی یک صدسال پسین استند.
به باور آقای حکمت توصیف دوگونه است یک؛ توصیف «تبیین‌گرا» و دو دگر؛ توصیف «نقدگرایانه» که در این کتاب بیشتر به توصیف تبیین‌کننده مواجه استیم تا توصیف‌گر منتقد و ادبیات داستانی نیز نیازمند توصیف تبیین‌گرا می‌باشد، چون این نوع توصیف بستر شناخت و معرفت آثار ادبی را فراهم می‌کند. به پندار آقای حکمت توصیف تبیین‌گرا نگاه به گذشته و حال دارد و توصیف نقدگرایانه به حال و آینده می‌کرد اگر دو با هم پیوندی نخورد آثار ادبی خاصیت خود را از دست داده و بی‌ارزش می‌شود.
در پایان برنامه آقای حسین فخری نویسنده کتاب «داستان‌ها و دیدگاه‌ها» سخنرانی کرده گفت: نخستین متن این کتاب با نقد داستان قادر مرادی در پشاور آغاز گردید که در هفته‌نامۀ «وفا» به چاپ رسید. او گفت همین نقد نقبی شد برهمکاری قلمی‌ام با هفته‌نامۀ ” وفا”. سپس سیاه‌های نقد توصیفی بنده یکی پی دیگر در همین هفته به نشر می‌رسید تا این که مجموع مقاله‌ها برای نخستین بار به گونه مدون به چاپ رسید.
آقای فخری، داستان‌های نویسنده‌گان را در کشور تا نگاشتن این کتاب مهجور و غریب خوانده، افزود: تا این مدت کسی به گونه منظم و روش‌مند به نقد و توصیف داستان‌های نویسنده‌گان در کشور نپرداخته بود اگر کسی هم چیزهای نگاشته باشد بسیار پراکنده و نامنسجم بود.
آقای فخری از مشکلات فرا راه خود در نگاشتن این کتاب گفته بیان داشت: نبود ماخذ، فضای مساعد و امکانات لازم از مشکلات جدی بود که من در هنگام نگاشتن این کتاب با او دست و پنجه نرم می‌کردم.
با باور آقای فخری در این کتاب به داستانی‌های پرداخته شده است که نویسنده‌ای پیش از محک نقد را برآن نکشیده است که این بیشتر به اصالت کتاب افزوده است.
در کتاب مزبور به داستان‌های سی نویسنده به گونه‌ای مبسوط پرداخته شده و سه بار به چاپ رسیده است.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید