زورکاکاست که انگور در تاک‌هاست!!

سید مکارم

 

دیروز مجلس نماینده‌گان یک باردگر از حکومت تقاضا کرد تا سرپرست وزیران را به منظور گرفتن رأی اعتماد به مجلس معرفی کند.

برخی از نماینده‌گان در رابطه به حوادث اخیر در مجلس نماینده‌گان و تنش هایی که میان نماینده‌گان به وجود آمد دست حکومت را ذیدخل می دانند و استدلال می دارند که رییس جمهور می خواهد با این توطیه ها، نقش نظارتی مجلس را سبوتاژ کند.

این در حالی است که حدود سه سال می شود نیمی از وزارت ها به وسیله ی سرپرست ها مدیریت می شوند و رییس جمهور بر خلاف آن تعهد خود که گفته بود، پس از چهل و پنج روز پس از تشکیل حکومت وحدت ملی، نامزد وزیران را به مجلس نماینده‌گان معرفی می کند، عمل کرده است.

جالب این است هر زمانی که مسأله معرفی سرپرست ها به مجلس نماینده گان بالا می گیرد، سخنگویان حکومت در برابر دور بین تلویزیون ها قرار می گیرند و می گویند که حکومت تصمیم گرفته است که به زودی نامزد وزیران را به مجلس معرفی کند.

در همین حال وضع مجلس نماینده‌گان هم مطلوب نیست و فساد در این نهاد قانون گذار هم زبانه می کشد و اعتبار آن به صفر تقرب کرده است.

گرچه تعدادی از نماینده گان ا فراد با مسؤولیت و دور از این اتهام ها اند ولی مردم افغانستان مانند حکومت به مجلس نماینده گان هم باور ندارند.

ممکن است با تنش و بی باوری که میان رییس جمهور و برخی از نماینده گان وجود دارد، حکومت نمی خواهد سرپرست وزیران را به این مجلس معرفی کند؛ زیرا رهبران حکومت می دانند نامزد وزیرانی که با آنها رابطه تنگاتنگ دارند، از مجلس رأی اعتماد به دست نخواهند آورد، به همین منظور در فکر بدنامی مجلس افتاده اند و به همین بهانه نمی خواهند که نامزدان معرفی شوند.

این عوامل سبب شده است که مقامات حکومتی گاهی متوسل به خلاف رفتاری ها شوند و هیچ نهادی نظارتی وجود ندارد که آنها در برابرش احساس مسؤولیت کنند و پاسخگو باشند.

اما بار سنگین این همه کشمکش ها را مردم بیچاره افغانستان متحمل می شوند؛ زیرا حکومت تا اکنون با همین وضعیتی که در کشور جریان دارد، به وعده‌های خود عمل نکرده است.

گراف نا امنی ها به گونه‌ی سرسام آور بالا رفته است و سرمایه گذاران، سرمایه های شان را به بیرون از کشور انتقال  داده اند و اگر در کشور هم حضور داشته باشند، اعضای خانواده شان اختطاف می شوند ویا به قتل می رسند.

با این همه رهبران حکومت افتخار می کنند که امریکایی ها از آنها حمایت می کنند. «یعنی زور کاکاست که انگور در تاک‌هاست!!»

برخی باور دارند که حمایت امریکایی ها از رهبران حکومت سبب شده است که آنها به هیچ انتقاد و شکایتی گوش فراندهند و دنبال برنامه ها و سلیقه های شخصی خود شان باشند.

باتوجه به این گفته ها، نهادهای دولتی باید در برابر مردم و کشور شان احساس مسؤولیت کنند و به قانون گریزی ها و خلاف رفتاری های شان نقطه پایان دهند.

اگر این مشکلات در کشور راه حل پیدا نکند، سیل از بیکاران کافی خواهد بود که به عمر این نظام نقطه پایان دهندو آنگاه ندامت سودی نخواهد داشت.

 

اشتراک گذاری:

نظر بدهید