در مهار خشونت عليه زنان همه مسؤوليت داريم!

 

و پنج نوامبر روز جهاني مبارزه با خشونت عليه زنان است. از اين روز در سراسر جهان گراميداشت به عمل مي آيد و در کشور ما کمپاين پانزده روزه به اين مناسبت راه اندازي مي‌شود و در آن سخنرانان عوامل خشونت عليه زنان و راه هاي کاهش آن را در جامعه جستجو مي کنند. افغانستان کشوري است که درآن ميزان بلند خشونت عليه زنان وجود دارد. در سال جاري نيز تا اکنون ده ها تن از زنان و دختران به دليل خشونت هاي موجود در خانواده ها و جامعه ما در ولايت‌هاي مختلف کشور،  جان هاي عزيز شان را از دست داده اند.

فقر و ناداري ، ادامه جنگ هاي دراز مدت، بيسوادي و آسيب هاي رواني جنگ بر روان کل جامعه مهمترين عوامل بروز خشونت در خانواده هاست.

 عدم آگاهي اعضاي خانواده ها از حقوق و مزايايي که دين مبين اسلام به زنان و دختران تعيين کرده است و در آن به همه اعضاي جامعه مسؤوليت هايي را نشان داده است عامل ديگري براي خشونت هاي جاري عليه زنان در کشور است.

فقر فرهنگي و نبود سواد در اين راستا بسيار مهم مي باشد. موجوديت اين دو عامل در ميان مردان و زنان باعث گرديده تا بسياري ها به اين مکلفيت هايي که دين و شريعت به عنوان وظيفه، تکليف و وجايب بر دوش افراد جامعه مسلمان گذاشته است رسيده گي نکنند  و در پي اين سهل انگاري، زنان و دختران مورد لت و کوب،  آزار و اذيت جنسي، تحقير و توهين و ديگر گونه هاي خشونت قرار مي گيرند.

مبارزه با خشونت به تنهايي کار دولت‌ها نيست، ولي بخش بزرگ مسؤوليت همچنان متوجه خانواده ها مي باشد.

مکلفيت خانواده هاست تا زمينه درس و تحصيل را براي زنان و دختران شان فراهم سازند. اين نکته در دساتير ديني مانيز است چنانچه اسلام طلب علم را بر هر فرد مسلمان فرض گردانيده است.

 اگر پدر، برادر و يا يکي از مردان خانواده به دختران و زنان شان براي رفتن به مکتب و دانشگاه ها اجازه ندهد اين کار خود رعايت نکردن ارزش‌هاي ديني است و در برابر فرزندان شان مسؤوليت دارند.

اين کار همچنان سبب مي‌شود تا دختران و زنان بيسواد بار آيند که در اين صورت آنان نه به وجايب و مکلفيت هاي ديني خود آگاهي مي‌داشته باشند و نه مي توانند مادران خوبي براي فرزندان خود باشند.

پدران و ديگر اعضاي خانواده با ايجاد ممانعت در برابر فرزندان شان براي مکتب  و دانشگاه رفتن، حقوق مسلم آنان  را زير پا مي کنند و سبب بد بختي آنان مي‌شوند.

رسالت و مسؤوليت علماي دين و روحانيون بزرگوار کشور دراين راستا سازنده و مهم مي باشد. آنان اين وظيفه ديني و وجداني را دارند تا با روشن سازي اذهان عامه در مورد دساتير قرآن و پبامبر گرامي اسلام، مردم را در روشنايي آنها قرار بدهند و راه را براي تعليم ، تعلم زنان و دختران فراهم کنند.

در  شانزده سال گذشته آمار خشونت عليه زنان رو به فزوني مي باشد. با اندوه، تلاش هاي دولت براي مهار خشونت عليه زنان اندک بوده و آنهم به دليل فساد موجود در نظام کار‌آيي نداشته است.

جامعه جهاني نيز در اين زمينه از طريق سازمان هاي غير دولتي کار هاي نمايشي کرده که به درد نخورده است.

در اينجا به مسؤوليت رسانه هاي ديداري، شنيداري و چاپي نيز بايد اشاره کرد. در اين ميانه تلويزيون ها ناکام بوده اند و در مواردي سبب افزايش خشونت در خانواده ها شده اند.

مديريت خشم، برنامه ريزي هاي سازنده در رسانه ها، تلاش علماي دين و اولياي نهادهاي آموزشي براي اذهان عامه و مهمتر از همه پايان دادن به جنگ مهمترين عواملي اند که سبب مي‌شوند ما بتوانيم با زدودن اين پديده کامياب گرديم.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید