آگاهان سياسي و فعالان مدني: مردم را به نام صلح قرباني طالبان نکنيد

 

اخيراٌ رهبري شوراي عالي صلح به شمول رييس آن محمد کريم خليلي گفته اند که بدون هيچ پيش شرطي آماده مذاکره با طالبان اند  و دولت آماده است تا دفتر اين گروه را در کابل ايجاد نمايد .

اکرم خپلواک رييس دار الانشاي اين شورا گفته است، از طالبان مي خواهيم تا هر ميکانيزمى را که براي آنان قابل قبول باشد، ما آماده استيم که مذاکرات صلح را از طريق همان ميکانيزم آغاز کنيم.”

به گفتة او، حکومت افغانستان و شوراي عالي صلح، هيچ نوع پيش شرط براي آغاز مذکرات صلح ندارد و با دست باز و اخلاص، بالاي طالبان صدا مي کند تا بيايند و به پاي ميز مذاکره بنشينند.

وي خاطر نشان ساخت که از راه جرگه قومي، نهادهاي خيرخواه، وساطت شخصيت‌هاي جهادي و علماي اسلامي يا هر راهي که طالبان پيش ‌کش مي‌ کنند، حکومت و شوراي عالي صلح، حاضر است مذاکرات را با طالبان شروع کند.

اين گفته هاي رييس دارالانشاي شوراي عالي صلح انتقاد هاي را در پي داشته است.

شماري از منتقدان نظام سوال مي‌کنند اگر ميکانيزم صلح به خواست طالبان باشد آن‌ها خواست خود را دارند «لغو قانون اساسي خروج نيروهاي خارجي تبديلي نظام از جمهوري به امارت اسلامي، محروم ساختن زنان از حضور در سياست و اجتماع …» خواست هاي اين گروه است در حالي‌که رييس جمهور غني، مسؤولان حکومتي، همکاران جهاني افغانستان و سازمان هاي حراست از حقوق زنان و حقوق بشري تأکيد دارند که در هرنوع  مذاکره و گفتگو رعايت قانون اساسي و دستآورد هاي پانزده سال گذشته معيار خواهد بود

در حالي‌که  اکرم خپلواک يک ميکانيزم دلخواه را براي طالبان مطرح مي‌کند شماري  از اعضاي شوراي عالي صلح خود مطرح مي نمايند که طالبان در طول شانزده سال گذشته خواهان خروج کامل نيروهاي خارجي از افغانستان بودند و همچنان قانون اساسي کشور به عنوان يک وثيقة ملي از سوي اين گروه قابل قبول نبوده است. در همين حال دکتور عبدالله رييس اجرائيه  کشور گفته است چگونه از گروهي که خود عامل کشتار مردم است و به صلح و مصالحه هيچ باور ندارد اميد آن  را داشت تا به صلح رو آورد.

امين الدين مظفري سخنگوي شوراي عالي صلح در مورد ايجاد دفتر طالبان در کابل که از سوي رييس آن شورا مطرح شده است مي‌گويد که طالبان از نگاه اصول و پرنسيپ، هيچ دفتر سياسيي در قطر ندارند.

وي گفته است، دولت افغانستان ترجيح مي‌دهد که روند گفتگو هاي صلح با گروه طالبان در داخل کشور صورت گيرد.

شماري از آگاهان امور در پيوند به گفت‌وگوهاي اخير مسؤولان شوراي عالي صلح گفته اند که طالبان تا کنون هيچ چراغ سبزي به هدف گفت‌وگو با شوراي عالي صلح نشان نداده است، در حالي اين شورا از بدو ايجاد تا کنون ميليون‌ها دالر را به بخاطر صلح در کشور به مصرف رسانده که هيچگونه دست آورد، محسوس نبوده است.

آن‌ها تأکيد دارند که نبايد صلح مردم را قرباني طالبان کرد، بايد يک روش مناسب حال مردم را با طالبان در پيش گرفت.

برنا صالحي آگاه امور سياسي در رابطه به ايجاد دفتر براي طالبان در کابل مي گويند که شوراي عالي صلح در صدد امتياز دهي به طالبان و مشروعيت بخشيدن به فعاليت هاي اين گروه است.

وي مي گويد: شوراي عالي صلح صلاحيت انجام گفت وگو با طالبان را ندارد و اين شورا هميشه موضع نمايشي از خود ارائه کرده و اين شورا نزد طالبان به عنوان طرف مذاکرات صلح مطرح نيست.

همچنان عبدالقهار سروري آگاه امور سياسي در رابطه به اظهارات اخير رهبري شوراي عالي صلح مبني بر اين‌که شوراي عالي صلح آماده است تا با ايجاد دفتر براي طالبان در کابل و بدون کدام پيش شرطي و با کارشيوه اي که آن گروه بخواهد با طالبان گفت‌وگو خواهد کرد، گفت: تداوم جنگ و يکديگر کشي در افغانستان به نفع هيچ گروه و جريان نيست و در تداوم جنگ‌هاي بي‌ مفهوم در افغانستان، فقط فرصت زنده‌گي آرام از مردم و پيشرفت از افغانستان گرفته مي شود؛ اگر امکان تحقق صلح با طالبان يا هر جريان ديگر وجود داشته باشد، به نفع افغانستان است. اما، بايد متوجه بود که صلح با امتياز دهي هاي نا مؤجه و رفتارهاي سود جويانه کاملاً متفاوت است؛ صلح در ذهنيت، افکار و محتوا و نحوة زنده‌گي مردمان اين سرزمين تأمين شود و طالبان يا هر گروه ديگر، بر مبناي مکلفيت‌هاي ديني و وطني و رعايت ارزش‌هاي ديني و انساني با دولت و جريان ‌هاي ديگر صلح نمايند، نه بر اساس پروژه و منافع مادي.

وي گفت، شوراي عالي صلح و دولت افغانستان اگر آماده اند تا با طالبان بدون کدام پيش ‌شرط مذاکره نمايند و حتا براي‌شان در کابل دفتر در نظر بگيرند، در صورت توجيه اين عمل به گونه‌ ي درست از سوي حکومت و در نظر گيري حقوق و خواست ‌هاي مردم و جريان‌ هاي متفاوت همسو با صلح و قانون اساسي، مي‌توانند اين کار را انجام دهند؛ اما، قطعاً اين کار نبايد براي اين انجام شود که شوراي عالي صلح و دولت افغانستان را با برنامه و فعال معرفي کند، اما به پيامدهاي آن توجه نشود و يا هم، نبايد اين برنامه را بخاطر تقوية يک جناح و تضعيف جايگاه جناح ديگر در حکومت روي دست گيرند و با صلح معامله‌ اي نا مؤجه نمايند. اما، اگر برنامه به گونه‌ ي صادقانه و بخاطر ختم جنگ و تحکيم صلح روي دست گرفته شود و درست مديريت گردد، مفيد و قابل حمايت مي باشد.

يک عضو شوراي ملي که از ولايت قندهار نماينده‌گي مي‌کند  مي‌گويد، اگر دولت يا شوراي عالي صلح از ارائه پيش شرط در گفت‌وگوهاي صلح سخن مي‌گويند آن‌ها برنامه خود را دارند .

در حالي‌که مردم ما صلح جامع و تعريف شده مي‌خواهند يعني طالبان از ارزش هاي وطني  ومردمي تعريف داشته باشند، منافع خود را در منطقه بيان کنند که براي افغانستان مبارزه مي‌کنند يا اين‌که براي منافع ديگران افغانستان را ويران مي‌کنند در حالي‌که تجارب شانزده سال گذشته مورد دوم را ثابت ساخته است .

وي تأکيد دارد که ميکانيزم گفت‌وگو هاي صلح بايد مطابق به منافع ملي باشد، نه ذوق و سليقه يک يا چند نفر .

اين عضو شوراي ملي تأکيد دارد که ما صلح را با گروه هاي مسلح ترجيح مي‌دهيم مگر صلح منصفانه را.

از اين گقته ها بر مي آيد که شوراي عالي صلح مي‌کوشد کمي شتابان حرکت کند در حالي‌که تأکيد مردم حفظ منافع ملي است  و اين زماني بر آورده شده مي‌تواند که ما ر راه احتياط را فراموش نکنيم.

تضرع  و زاري براي گروهي که عامل بسياري جنايات در کشور است جفا در حق ملت مظلوم اين کشور است که بايد آن را مد نظر داشت.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید