يادى از آن روز سياه!

امروز ششم جدي و برابر است با سي و هشتمين سالروز تجاوز ارتش سرخ به افغانستان. در چنين روزي نيرو هاي متجاوز اتحاد جماهير شوروي سوسياليستي وقت از زمين و هوا به کشور ما در حالي تجاوز کرد که حاکمان کمونيستي، رژيم اختناق آور و سرکوبگري را در کابل اداره مي کردند.

نتيجه سرکوب وارعاب مردم و کشتار بيرحمانه رژيم خلق و پرچم درافغانستان، طغيان حماسه آفرين مردم بود که به انقلابي در تاريخ معاصر افغانستان مبدل شد و نظر به عوامل گوناگون، مايه بدبختي و مصيبتي شد که امروز ناگزيريم، هنوز در حمايت نيرو هاي خارجي نفس بکشيم.

نيروهاي ارتش سرخ که شمار آن را بيش از يکصد و چهل هزار تن گزارش داده اند و با مدرن ترين سلاح  و  تجهيزات سبک و سنگين تا دندان مسلح بودند، همراه به بيش از ششصد هزار نيروي نظامي رژيم کمونيستي به جان مردم افغانستان افتادند و طي نه سال موجوديت شان در کشور، افغانستان را به يک کشور مخروبه و ويرانه مبدل کردند.

رژيم کمونيستي در ساية اشغالگران شوروي وقت، به کشتار و سرکوب مردم ادامه دادند و در نتيجه ده ها هزار تن از شهروندان کشور ما زنداني، اعدام و شکنجه شدند و بر حقوق بشري مردم ما نيز تجاوز صورت گرفت.

کارنامه حقوق بشري رژيم به شدت تکان دهنده بود و امروز هزاران خانواده هنوز در انتظار گمشده گاني هستند که از سوي رژيم زنداني شده بودند و تا هنوز جزو شهداي گمنام قلمداد مي شوند.

پيامد هاي ناگوار اين تجاوز براي همه گان مشهود است. زير بنا هاي اقتصادي و فرهنگي مردم ما نابود شدو قريه ها و روستا هاي شهر به ويرانه مبدل گرديد و بيش از دو ميليون تن از مردم افغانستان شهيد، معلول و معيوب گرديدند که  معلولين ما از اين ناحيه تا زنده اند رنج مي برند.

ادامة جنگ ويرانگر سبب شد که بيش از شش ميليون انسان اين سرزمين خانه زنده‌گي و کشور شان را رها کرده و به کشور هاي همسايه و ديگر کشور هاي دنيا مهاجرت کنند.

اين تجاوز همچنان پاي کشور همسايه ما، پاکستان را نيز به مسأله کشيد و اين مداخلات هنوز ادامه دارد.

اما در نتيجه رشادت و دليري مردم اين سرزمين، ارتش سرخ پس از نه سال زماني، خاک کشور ما را با سرافگنده گي ترک کرد که شيرازه اقتصادي و اوضاع اجتماعي شوروي سابق آسيب فراوان ديده بود و در ميان کشور هاي عضو اتحاد شوروي وقت و ديگر کشور هاي عضو پيمان وارسا، انگيزه هاي استقلال خواهي و رهايي از قيد و بند آن کشور زنده شده بود.

همين امر سبب شد که هم رژيم دست نشانده آن‌ها در کابل ناتوان و زبون گردد و هم کشور هاي عضو شوروي سابق يکي پي ديگر زنجير هاي اسارت شان را از هم دريدند و يکي پي ديگري به آزادي و استقلال رسيدند و در فرجام، هم اتحاد شوروي وقت از هم پاشيد و هم کشور هاي اروپاي شرقي به حکومت هاي خودکامه و پابند شوروي وقت پايان دادند و به اين ترتيب پکت کمونيزم در جهان از هم گسست.

اوضاع کنوني در افغانستان بي هيچ ترديدي از کودتاي ثور 1357 خورشيدى و تجاوز ارتش سرخ ناشي مي شود. اين اوضاع  همچنان تا بخود آمدن مردم اين سرزمين براي پايان دادن به جنگ ويرانگر ادامه خواهد داشت.

امروز دامه نفاق و شقاق در کشور نيز نتيجه بحراني است که جنگ در کشور به وجود آورده است و ريشه هاي آن به سياست هاي رژيم کمونيستي و حکومت شوروي وقت بر مي گردد.

ما اميدوريم که گروه هاي مخالف و حکومت در افغانستان به زودي به بيهوده گي جنگ هاي ويرانگر کنوني پي ببرند و با انجام مذاکرات و گفتگو هاي صلح، به اين مصيبت در کشور ما پايان بدهند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید