رييس جمهورغنى به غايله شمال پايان دهد !

وضعیت ناگوار و بحرانی در کشور، دامان مردم نادار و گرسنه افغانستان راگرفته است و هر روز بر مشکلات آنان می افزاید.

از چند هفته به این سو، نرخ اسعار خارجی در کشور به گونة حیران کننده ای بالا رفته است.

مشهود است که وضعیت بد امنیتی و سیاسی و کشمکش های شمال و جنوب یکی از عمده عواملی است که سبب شده تا ارزش پول افغانی در برابر اسعار خارجی پایین بیاید.

همین اکنون این مصایب و تنش های سیاسی و بحران موجود میان حکومت که مدتی است بالا گرفت، مردم ما را تهدید می کند. این در حالی است که حکومت برای بیرون رفت از این وضعیت، هیچ اقدامی نکرده است.

سخنان رییس بانک مرکزی کشور گواهی می دهد که کشمکش های موجود در افغانستان علت بلند رفتن نرخ دالر می باشد که این کار بر روی نرخ مواد اولیه زنده گی مردم ما تأثیر می گذارد.

طی این چند روز همچنان نرخ های مواد اولیه نیز بلند رفته و این فاجعه بیشتر از همه مردم ناتوان و فقیر ما را که وضعیت اقتصادی نهایت خرابی دارند، گرسنه تر می سازد.

شاید نوسانات نرخ دالر در کشور های همسایه به دلیل وضعیت پیش آمده میان امریکا و پاکستان و همچنان قاچاق دالر از افغانستان به این کشور ها، عامل دیگری برای افزایش نرخ دالر در برابر پول افغانی باشد ولی مهمترین آن را به باور همه گان، بحران پیش آمده در شمال و کم توجهی حکومت در این خصوص در بر می گیرد.

یکی از وظایف دولت، توجه به وضعیت زنده گی مردم و به وِیژه مردم عادی می باشد، اما زعامت کشور و دیگر سیاستگزاران مملکت که سوار اسب مراد و قدرت طلبی ها و یکه تازی های خوداند، با تسامح و غفلت از کنار این موضوع رد می شوند.

مردم در این میانه در آتش بی توجهی های نظام و دولتمردان هرروز می سوزند و کودکان ما گرسنه گی و برهنه گی می کشند و در این زمستان سرد و طاقت فرسا، محتاج و بینوا مانده اند.

مردم افغانستان از دولت می خواهند که نگذارد وضعیت از این بد تر شود. حل تنش های قدرت در میان شمال و حکومت، یکی از وظایف بسیار مهم زعامت کشور می باشد.

اما دیده می شود که برطرفی یک والی وضعیت شکننده کشور را چنان خراب کرده است که سیاست جاه طلبانه زعامت کشور، راه حلی برای آن نمی یابد.

ما از رییس جمهوری کشور می خواهیم که هر چه زود تر از راه گفتمان های سازنده و تحمل و بردباری ، به غایله شمال پایان بدهد.

مردم دردمند و فقیر کشور که در دام بیکاری و فقر گرفتار آمده اند نباید بیش از این شکنجه شوند.

دولت باید برای ایجاد کار و شغل برای مردم تلاش کند. حل بحران بیکاری و سعی در تأمین امنیت و ثبات در کشور و چاره جویی برای پایان دادن به جنگ، همه و همه می تواند راه های تأمین زنده گی مردم باشد و سوق دادن افغانستان به جاده های ترقی و پیشرفت.

مردم فقیر و بینوای افغانستان نباید به دلیل خودکامه گی های رییس جمهوری و سیاست های ناکام او و دیگر قدرتمندان، با گرسنه گی و نداری شکنجه شوند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید