بر نغاره جنگ داخلی نکوبید!

گزارش‌هایی انتشار یافته است که مشعر است، دولت تصمیم گرفته تا غایلۀ شمال و جنوب ( بلخ و قندهار) را با حمله به مراکز قدرت استاد عطا والی برکنار شدۀ بلخ و عبدالرازق فرمانده پولیس قندهار پایان بدهد.

هر چند این گزارش از سوی حکومت افغانستان تأیید نشده است ولی با توجه جبهه گیری های  هردو طرف، هر گونه پیشامدی از این گونه محتمل به نظر می‌رسد.

حکومتداری برای هیچ کسی در نظام های دمکراتیک  میراثی نیست، اما وضعیت افغانستان امروز ها بسیار وخیم و نگران کننده است و باید زعامت کشور با در نظرداشت آن در ارتباط قضایای شمال و جنوب، از مدارا و بردباری کار بگیرد.

جامعۀ ما گرفتار مشکلات عدیده  و فراوانی می باشد که از ما می طلبد به مثابه شهروندان این کشور، به مصالح علیای آن بیندیشیم و در این راه از هر گونه تدبیر و تدبر دریغ نه ورزیم.

حکومت کنونی بر بنیاد موافقتی که نام توافقنامه حکومت وحدت ملی را با خود دارد، شکل گرفته است. این توافقنامه دارای مفرداتی است که باید تا حال برخی از آن ها در عمل پیاده می شدند ولی ، تخطی از این امر موجب شده است تا فضای تنش آلودی در نظام شکل بگیرد.

پیامد های این ضعف ها موجب شد تا تعامل حکومتداری ونظام، از سوی برخی ها مد نظر نباشد و این کار بحران تازه ای را در مملکت بوجود آورده که حتا بر وضعیت اقتصادی نیز اثرات ناگواری به جا مانده است.

افزایش نرخ دالر و پایین آمدن ارزش پول افغانی، عمده ترین دست آورد بد بحران کنونی است و این کار می تواند بیش از این نیز ارزش پول افغانی را به بار آورد.

مردم از دولت می خواهند تا برای پایان دادن به مشکل شمال و جنوب، دست به عملیات نظامی نزند. مردم نگران زنده گی خویش اند. جنگ و بد امنی صد ها هزار بیجا شدۀ داخلی برای نظام برجا مانده است و اگر جنگی دیگر این بار در میان شهر های قندهار و بلخ در بگیرد، افزون بر این که سبب کشته شدن شهروندان این کشور می شود، بیگمان خسارات هنگفت ملی را به بار خواهد آورد و شاید تداوم آن منتج به جنگی شود که در آن اقوام با هم برادر افغانستان به جان همدیگر بیفتند و یک بار دیگر تنظیم ها دوباره قوت بگیرند و مردم به کفن کش های سابق محتاج گردند.

مردم از زعامت کشور می طلبند تا در راه انسجام و استحکام پایه های دوستی و برادری در میان مردم ما ساعی باشد تا تلاش در راستای عزل یک والی و فرمانده پولیس با گزینه نظامی که در آن اشتعال جنگی فرساینده متصور می‌باشد.

ما باور داریم که رییس جمهوری کشور باید با حوصله مندی تمام بکوشد این کشیده گی ها و تنش های موجود راه گفتمان و مذاکره را ترجیح بدهد که با آن خیر کشور و مردم رنج کشیدۀ ما پیوندی ناگسستنی دارد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید