نماينده گان دروغين بالاي دولت کلاه گذاشته اند!!

صلح براي مردم و کشور افغانستان يک آرمان ديرينه است ولي تلاش در اين زمينه به دلايل گوناگون تا حال به نتيجة مطلوبي نينجاميده است. گويي مقدرات اين مردم که در چهل سال اخير گرفتار مصيبت عظيمي شده اند، اين است که تا سال هاي درازي اين فاجعة دردآور و ويران کننده را تحمل مي کنند.

پرواضح است که تأمين صلح در کشور ما فقط زماني ميسر خواهد بود که بازيگران خارجي آن که هزينه و رهبري اين جنگ را مديريت مي کنند، دست از اين کار بر دارند و راضي شوند تا روزي تفنگ ها از شانه ها به سلاح کوت ها منتقل گردد و جنگجويان از سنگر هاي خويش به خانه ها و محلات کار و سازندهگي برگردند.

به درستي فهيمده ايم که نهادي به نام شوراي عالي صلح که از چند سال به اين سو در افغانستان ايجاد گرديده است، نهاد اضافي است که در آن شماري از چهره ها گرد هم آمده و پول هاي کلاني را در اين مدت مصرف کرده اند و حاصلي از کار هاي شان به سود مردم ما ديده نشده است.

پس از سپري شدن چند هفته از سفر گلبدين حکمتيار به ترکيه، اينک گروهي در آن کشور  تجمع کرده اند تا اجلاسي را براي صلح افغانستان تدوير کنند.

نکتة مهم در اين راستا اين است که نه نماينده اي از دولت و نه هم نماينده اي از طالبان که طرفين اصلي اين معرکة خونين هستند، در آن حضور ندارد.

طالبان خود با نشر اعلاميه يي اشتراک نماينده گان شان را در اين اجلاس رد کرده اند ولي گفته اند که دولت افغانستان در اين راستا از خود انعطاف هايي نشان داده اند که هنوز انتشار نيافته که اين نکات کدام ها مي باشند.

ما در حالي که از تأمين صلح در کشور خويش حمايت و پشتيباني مي کنيم، باور داريم که اين گونه نمايش هاي جعلي که از سوي کدام جرياني به نام مذاکرات صلح برگزار مي شود، افزون بر اين که کارآيي ندارد، امکان آن موجود است که براي فريب اذهان عامة مردم ما باشد و يا هم براي حصول امتيازات مالي از دولت افغانستان و يا هم از کشور هاي ديگر.

در گذشته نيز چنين کاري صورت گرفته بود و شخص دکانداري که با طالبان هيچ گونه پيوندي نداشت، جانب دولت افغانستان و شوراي عالي صلح را اغفال کرد و از طرف دولت با مقداري پول فرار را برقرار ترجيح داده و بعد معلوم شد که او بر سر دولت افغانستان کلاه گذاشته است.

مردم خسته از جنگ ما بزرگ ترين آرزوي شان در شرايط کنوني بيش از هر چيز ديگر تأمين صلح در کشور است. ولي هنوز نه دولت و نه طالبان، در اين راستا گام هاي سازنده اي برنداشته اند و اين است که جنگ هر روز در خانه هاي مردم ما گليم غم را مي گستراند و خانواده ها را در سوگ عزيزان شان مي نشاند.

به باور ما، بايد مساعي همه جانبه از سوي سازمان ملل و کشور هاي ذي نفع در اين رابطه منجمله کشور هاي منطقه آغاز گردد و طالبان را براي گفت وگو و مذاکره فرا خوانند و به اين ترتيب، به غايله خونين جاري در کشور ما پايان بدهند.

اين کار زماني ميسر است که پاکستان با فشار جامعه جهاني حاضر به همکاري در اين راستا شود و افغانستان و همسايه گانش به شمول امريکا و روسيه و هند نيز در آن مشارکت جويند.

برگزاري اجلاس هاي مشابه اجلاس ترکيه مي تواند روند آغاز مذاکره و گفت وگو ها را با طالبان لطمه بزند و هردو طرف را بيش از امروز نسبت به همديگر بي اعتماد سازد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید