دولت به حال باز نشسته گان توجه جدي کند!

 

امروز، روز بازنشسته گان (متقاعدين) است که در افغانستان مرحلة درد انگيزي براي شهروندان کشور مي باشد. هر کارمند دولتي در کشور هاي ديگر براي رسيدن اين روز منتظر است زيرا آنان با بازنشسته شدن، حقوق کافي دريافت مي کنند و با رسيدن به اين مرحلة دوران استراحت و سير و سفر شان نيز آغاز مي گردد و با استفاده از آن، از زنده گي شان لذت مي برند.

اما در کشور ما وضعيت برعکس است و کارکنان دولت با بازنشسته شدن، دلتنگي هاي از زنده گي شان آغاز مي گردد وبيشتر گرفتار تنگدستي نيز مي گردند.

کارکنان دولت در مرحلة بازنشسته گي عموماً حقوق ناچيزي ماهانه دريافت مي کنند و اين در حالي است که آنان در دورة  پيش از بازنشسته گي نيز حقوق کافي ندارند که با آن امرار معيشت کنند.

اين در حاليست که کارکنان دولت در کشور هاي ديگر حتا بيمه صحي دارند و در صورت بيماري، به بهترين صورت از سوي دولت به گونة رايگان تداوي مي شوند ولي در افغانستان، فرد بازنشسته در آغاز اين مرحله، پولي به عنوان مصارف گور و کفن خويش دريافت  مي کند. اين کار معناي آن را دارد که مامور متقاعد پا به دوره هاي از زنده گي نهاده است و مرگش نزديک است.

يک ماه و نيم از سال مالي جاري گذشته است و هنوز بسياري از بازنشسته گان در کشور حقوق ساليانه بازنشسته گي سال گذشته شان را دريافت نکرده اند. اين درد را کساني درک مي کنند که در اين سرماي سوزان زمستان چيزي در بساط نداشته باشند و نيازمندانه منتظر هستند که وزارت ماليه کشور براي پرداخت اين حقوق،  وجوه ضروري را به دسترس نهاد مربوط قرار بدهد.

در اين روز جا دارد تا از دولت بخواهيم يک بار ديگر ضمن توجه به پرداخت حقوق کارمندان و کارکنان باز نشسته، در مورد افزايش قانوني معاش ماهوار اين طبقة نيازمند،  در قانون و يا لايحة مربوط بازنگري کند و براي متقاعدين کشور، حقوق مناسب وضع کند تا آنان بتوانند دراين مرحلة زنده گي فارغ از احتياج به
زنده گي شان ادامه بدهند.

از ياد نبريم که بازنشسته گان در کشور ما اکثراً  متکفل اعاشه و اباته فرزندان خويش هستند و کمتر اند آناني که در اين مرحلة زنده گي توانايي اداره زنده گي خويش بدون احتياج و دست گيري فرزندان شان هستند.

اين مرحله زنده گي دوره ايست که بايد کارکن و يا کارمند دولت با خاطر آرام به زنده گي خويش ادامه بدهد و از زنده گي خويش لذت ببرد در حالي که در افغانستان، همه متقاعدين چنين نيستند و تا پايان زنده گي به سختي و مشقت زنده گي مي کنند و محتاج کمک هاي فرزندان مي باشند.

ما باور داريم که دولت مي تواند روي اين موضوع توجه کند. اين از مکلفيت هاي دولت است که با بازنگري در بودجه متقاعدين، زمينه هاي رهايي اين قشر نيازمند از احتياج فراهم شود.

عطف توجه به اين مسأله يکي از انساني ترين وظيفة دولت مي باشد. در حالي که همه متقاعدين نيازمند دستگيري و کمک  دولت هستند، ما از زعامت کشور مي خواهيم که در مورد تاديه معاشات به تعويق افتادة
بازنشسته گان نيز اقدام کند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید