انتحار و انفجار آخرين حربه تروريزم

احمد فهيم کوهدامني

 

تمام گروه‌ها و احزاب مخالف دولت ها در دنيا، همواره به کارهايي متوسل مي‌شوند که همفکري و همگرايي مردم را با خودشان داشته باشند.

آن‌عده از احزاب و گروه‌هاي مسلح که به خاطر داعيه هاي مشخص شان دست به اسلحه برده اند نيز از همه مخالفين بيشتر محتاط استند و اخلاص مندانه همه چيز شان را (حتا جان هاي شيرين شان را )در ظرف اخلاص پيش روي ملت هاي شان قرار مي‌دهند و احزاب آزادي‌خواه جهان در اين راه، قربانيان زياد داده که نمونه بارز آن قرباني دادن ميليوني مردم ما در برابر قواي اشغالگر شوروي سابق بود.

طالبان و حلقه خبيثه تروريزم و افراطيت که آغاز کار شان بغاوت عليه دولت اسلامي افغانستان بود و سال هاي زياد به طور واضح و آشکار در همه ولايت‌هاي کشور ما عليه مجاهدين جنگيدند و ده‌ها هزار تن را به جرم مجاهد بودن به قتل رساندند.

اين گروه بي هدف و مليشياي قراردادي استخبارات منطقه به مانند  سگ ديوانه به هر طرف دهن انداختند و پاي هر رهگذر را دندان گرفتند تا اين‌که مرتکب جنايت نابخشودني در امريکا شدند و بالآخره بنابر فيصله شوراي امنيت ملل متحد قواي بين المللي جهت مبارزه با تروريزم عازم افغانستان شد.

پس از پاک‌سازي همه کشور توسط نيروهاي دولت اسلامي افغانستان به همکاري قواي بين المللي و فرار رهبران طالبان به پاکستان و ايران نهادهاي استخباراتي حامي تروريست ها با آموزش بدترين تاکتيک جنگي (انتحار-انفجار)  به طالبان و بعضي گروه‌هاي ملحق شده به تروريست ها سنگ بناي جنگ ناجوانمردانه را در کشور ما نهادند، گرچه قبل از آن عمليات به شهادت رساندن قهرمان ملي افغانستان نيز به همين شيوه صورت گرفته بود اما اولين مورد کارشان بود.

با راندن طالبان از تمام ساحات کشور ما به بيرون از مرزها و شروع فعاليت خارجي ها در بازسازي بخش هاي مختلف کشور ما و روشن شدن چراغ اميد ملت بيچاره و زجر کشيده افغانستان، دشمنان ما دوباره به احياي صفوف طالبان و ساير گروه‌هاي تروريستي پرداختند و ماهيت فعاليت شان را نسبت به گذشته خيلي تغيير دادند.

آغاز فعاليت مجدد تروريست طوري بود که بيشتر به خبري شدن جنايت هاي شان توجه داشتند و سعي مي نمودند که نوعيت عمليات ها چنان غيرانساني باشد که تا چندين روز ديگر هم عمليات آن‌ها سر خط خبر رسانه ها در جهان قرار بگيرد.

اين گونه عمليات ها نشان مي‌داد که پس از اين طالبان توقع بودن در کنار مردم افغانستان را ندارند، بلکه به خاطر بقاي مخفيانة شان در پي تطبيق سياست نادرست و خصمانه همسايه کينه توز ما استند و دست به جنايت هاي زدند که در خاطر چنگيزيان هم نمي گذشت.

در اين سال نيز ما مي‌بينيم که طالبان قبيح تر از گذشته عمل مي‌کنند و در هرجايي که اجتماع مردمي باشد براي آن‌ها هدف است براي شان فرق نمي‌کند که مسجد است يا شفاخانه.

براي مهار اين گونه فعاليت ها نياز است تا يک نگاه مشترک عليه تمام گروه‌هاي تروريستي پيدا شود و حکومت افغانستان و جامعه جهاني در کنار جنگ در جبهات عليه تروريست ها، جبهه فکري شان را نيز هدف قرار دهند و جاي تأسف است که سربازان ما در سنگر عليه طالبان و داعش مي‌رزمند ولي بعضي از حنجره هاي منحوس در اختيار طالبان قرار دارند و پيهم جنايت آن‌ها را توجيه مي‌نمايند و جمع زياد ديگر شان در محبس هاي دولتي مانند مهمان زنداني استند حالانکه بر عدة شان دادگاه‌ها حکم اعدام را لازم ديده، اما کمتر واقع شده که اين احکام تطبيق شود.

خوب است که نخبه گان سياسي کشور به ويژه آن‌هايي که تجربه مبارزه عليه تروريست ها را دارند شوراي دفاع از افغانستان را احياء کنند و در مقابل خطر روزافزون انتحار و انفجار مشترکاً بايستيم.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید