معجزات علمى قرآن در مورد خلقت و آفرينش كائنات !

 

قسمت سوم

11- آب منشاء پيدايش حيات در کره زمين

همه چيز را از آب زنده کرديم… … وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ … (انبياء 30)

خدا هر جنبنده‌اي را از آب آفريد… وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ مَاءٍ … (نور 45)

او کسي است که از آب بشري را آفريد… وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا…

(فرقان 54)

اوست که آسمان‌ها و زمين را در شش دوران آفريد درحالي که عرش او ( نظام حياتش ) بر آب بود… وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ… (هود 7)

12-  پيدايش جوّ زمين

آنگاه به آفرينش آسمان (بالاي زمين = جوّ) پرداخت در حالي که دود بود. (دود را در عربى دخان مي‌گويند). دود يك كتله پر حرارت گاز داراى ذرات كوچك جامد مرتبط هم است. (جوّ اوليه زمين که احيائي بود، در اثر بارش آب به وسيله دنباله‌دارها به جوّي حاوى آب، گاز کاربونيك و اکسايد نايتروجن بود «ترکيبى مشابه دود» تبديل شده بود) سپس آن تودة گاز را به صورت هفت آسمان (طبقه) قرار داد و در دو دوران سامان داد و به هرآسماني برنامه‌اش را الهام کرد و آسمان نزديک‌تر به زمين را (که غلظت بيشتري دارد، از طريق تجزيه نوري و پيدايش رنگ‌ها) زينت داد و حفاظتي (در برابر اجرام سرگردان و اشعه‌ هاي مضر حيات) قرار داد. اين است اندازه‌ گذاري خداي نيرومند دانا.

دانشمندان در قرن بيستم، قادر به دانستن اين شدند كه جهان از گازات پر حرارت به شكل دود تشكيل گرديده است.

ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ؛ فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ (فصلت 11 و 12)

درباره هفت طبقه جوّ بالاي زمين، آيات مورد اشاره بعدى به تفصيل بيانگر حکمت زيبائي بخشي به آسمان و مکانيسم حفاظتي آن مي‌باشند: بقره 29، حجر 16، اسراء 44، انبياء 32، فرقان 61، صافات 6، فصلت 12، ق 6، ذاريات 7، ملک 3 و5، نوح 15، بروج 1.

موارد متذكره، شمه‌يى از معجزات علمى كتابيست كه 1400 سال قبل نازل گرديده، اما به دليل آن‌كه مسلمانان با نگاه صرفاً تقدس به آن نگريسته اند، از فيوضات دنيايى آن بهره مند نشده اند. تا اكنون كه غير مسلمانان از طريق كاوش و تحقيق، به عين نتايج رسيده اند.

حديث مبارك است كه : زمان مفسر قرآن است.

علي‌رغم اعتقاد غلط جمعى مبنى بر اين‌كه پيشرفت علم، دين را به حاشيه خواهد راند و عرصه را برايش تنگ نموده، بطلانش را ثابت خواهد نمود. برعكس، هر پيشرفت علمى و هر كشف جديد، گامى به سوى اثبات حقانيت دين خواهد بود. بعد از دوره‌يي كه علماى ساينس در يقين كاذب حقانيت علم وبطلان دين قرار داشتند، امروزه در نتيجه پيشرفت هاى علمى جديد و واقف شدن به نظم لطيف كاينات، در برابر سوال جدى و لاينحلى قرار دارند كه اگر بپذيريم كه خدايى وجود ندارد، پس مدير و مدبر اين نظم لطيفي كه كاينات را در اداره خويش دارد، كيست ؟ هزاران عالم ساينس در مركز تحقيقاتى سرن (سويس) و ساير مراكز علمى، مصروف يافتن پاسخ به اين سوال اند.   پايان

اشتراک گذاری:

نظر بدهید