مذاکره با طالبان هياهو وتبليغات است!

 

ديروز وزير دفاع امريکا که در يک سفر نامنتظر به کابل آمد گفت که گروه‌هاي کوچک طالبان تمايل به صلح دارند و امريکا آرزو دارد که پيروز جنگ در افغانستان باشد، مگر در ميدان سياست، نه از راه نظامي.

متيس وزير دفاع امريکا پيروزي افغانستان را در مصالحه بين دولت و طالبان و تقويت نيروهايي که توان تأمين امنيت کشور خود را داشته باشند، مي‌داند.

وي تأکيد کرد که طالبان از راه جنگ پيروز نمي‌شوند و بايد راه صلح و مذاکره را با دولت افغانستان آغاز کند.

اما موضوع قابل انديشه اين است که طالبان پس از فراخوان مذاکره و صلح از سوي دولت افغانستان هيچگونه تمايل و چراغ سبز نشان نداده اند.

اين که وزير دفاع امريکا خوشبين است که برخي از افراد يا گروه‌هاي طالبان به روند صلح تمايل نشان داده اند، ممکن چندان مؤثق نباشد؛ زيرا پاکستان به طالبان تا کنون اجازه مذاکره را نداده و اين کشور دست از حمايت آن‌ها بر نداشته است.

از سوي ديگر طالبان به جنگ اصرار دارند و همه روزه تعداد زيادي از نيروهاي اين کشور را به شهادت مي‌رسانند و فکر مي‌کنند دير يا زود آن‌ها دوباره در افغانستان حاکم مي‌شوند و امريکايي‌ها از اين خطه بيرون مي‌گردند.

برخي آگاهان نظامي باور دارند تا زماني که طالبان در ميدان‌هاي جنگ شکست نخورند و ماشين جنگي آن‌ها تخريب نشود و خوب کوبيده نشوند، آن‌ها هرگز حاضر به مذاکره نمي‌شوند.

اما حکومت افغانستان در حالي که خوب مي داند که طالبان در دروازه برخي از ولايت هاي کشور رسيده و مردم را تهديد مي کنند. ولي در برابر اين تهديد از سوي نهادهاي امنيتي کدام اقدام  جدي ديده نمي شود و رييس جمهور غني همواره به سياست تضرع نسبت به تروريستان متوسل مي شود.

آيا رييس جمهور که در حادثه خونبار وزارت داخله که در آن تعداد زيادي از نيروهاي امنيتي و شهروندان غير نظامي شهيد شدند، چيغ و فرياد نزد که انتقام خون آن‌ها را از طالبان مي گيرد، ولي پس از گذشت چند روز، آن حادثه هولناک و غم انگيز را فراموش کرد و پيشنهاد مذاکره بدون قيد و شرط را به طالبان نمود.

تروريستان با اين وضعيت که خودشان را پيروز احساس مي‌کنند، چه نياز دارند که حاضر به مذاکره و گفت‌و‌گو شوند؟

 باتوجه به اين ملاحظات پيشنهاد مي‌شود که نهادهاي امنيتي کشور نخست عمليات بسيار جدي را در برابر تروريستان آغاز کنند و امريکا بايد از اين عمليات نظامي حمايت کند و نيروهاي امنيتي افغانستان را پشتيباني نمايد تا طالبان چنان ضعيف شوند که صداي تسليمي و مذاکره را بلند نمايند.

در غير آن پيشنهاد و فراخوان صلح حکومت آقاي غني، جز هياهو و تبليغات آن هم براي فريب چيزي ديگر نخواهد بود و تروريستان به عوض مذاکره به پيشروي هاي شان ادامه خواهند داد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید