پاکستان عملاً به افغانستان تحفه داد!!

 

سيد شريف ناصر زاده

به گفتة مقام‌هاي ولايتي کنر، هفته گذشته 433 موشک از جانب پاکستان بر ولسوالي‌هاي سرکانو و دانگام پرتاب شده است. سخنگوي والي کنر، به راديو آشنا – صداي امريکا گفته است که سه موشک در ساحه سَپَري گنجگل ولسوالي سرکانو، پرتاب شده و يکي آن بر يک منزل مسکوني اصابت کرده که در نتيجه يک باشنده محل کشته شده است.

به گفتة وي، 430 موشک ديگر بر مناطق سور کمر، زور برول و ساير ساحات ولسوالي دانگام اصابت کرده که خسارات جاني نداشته است. اين حملات موشکي بر دو ولسوالي سرحدي کنر، پس از سفر روز جمعة شاهد خاقان عباسي، نخست وزير پاکستان به کابل، انجام شد. سران افغانستان و پاکستان در پايان روز جمعه گذشته در کابل اعلام کردند که دو جانب روي هفت مسأله به توافق رسيده اند که توقف حملات موشکي و هوايي نيز شامل آن است. در اعلامية مشترک کابل – اسلام‌آباد گفته شده است که دو جانب موافقه کرده اند که هر کدام از تخطي‌هاي حريم فضايي و زميني خودداري کنند. اين در حال است که محمد اشرف غني، رييس جمهوري افغانستان در دومين روز سفرش به ولايت خوست که در همسايگي پاکستان قرار دارد، خواستار غير سياسي شدن گذرگاه مرزي غلام خان در مرز ميان دو کشور شد. او در ديدار با جوانان خوستي گفت، روابط با پاکستان اکنون در حال بهبود است. اما گفت به آخر کار نرسيده‌اند چون به گفتة او، به اعتمادسازي بيشتر نياز است.

او در پاسخ به درخواست جوانان خوستي براي تجهيز و بازگشايي دايمي گذرگاه مرزي (بندر تجارتي) غلام خان در اين ولايت گفت، تا اين بندر غير سياسي نشود، بازگشايي آن فايده ندارد.

او گفت:”در اين مسير خط آهن و جاده ساخته شود، اين حرف معقول است اما اگر راه نباشد و راه هر 20 روز بسته شود، فايدة آن چه است؟ ما مي‌خواهيم اين راه غيرسياسي شود، در اقتصاد سياست دخيل نشود، تا دو کشور (افغانستان و پاکستان) به گونة طبيعي با هم دوست شوند. با هم نزديک شده‌ايم،اما به آخر نرسيده‌ايم، اندک ديگر به اعتماد سازي نياز است. ”

پاکستان بار ها از يک طرف ادعاي به وجود آمدن صلح را در افغانستان علم نموده است و به اين گونه کوشيده است که بررغم تجاوزات آشکارش در امور داخلي افغانستان، چهرة صلح خواهانه از خود در جهان در رابطه با افغانستان نشان دهد  و از طرفي، با تقويت گروه هاي تروريست و حتا مداخلات آشکار نظامي در امور داخلي افغانستان دشمني ديرينه اش را در مقابل دولت نوپاي مردم افغانستان از خود نشان داده است. اين مداخلات و تقويت نيرو هاي تروريست ازجانب پاکستان به اندازه يي عريان است که همه جهان، پاکستان را مانع برقراري صلح در افغانستان مي دانند و نسبت به آن گاه‌گاهي واکنش نشان مي دهند، اما آنچه که دراين ميان ماية تعجب و تأثر مردم ما مي گردد، سياست هاي دولت افغانستان نسبت به مداخلات پاکستان است. دولت افغانستان با وجود آن که به خوبي مي داند که عامل تقويت گروه هاي تروريست، نظاميان کهنه کار پاکستان است و بار ها اين مسأله را از طريق رسانه هاي خبري و تصويري اعلام نموده است و در مقاطع با اظهار نظرات واقع بينانه، هر نوع مذاکره با پاکستان را منوط به اقدام عملي پاکستان در مبارزه عليه تروريسم که در افغانستان احساس شود گفته است، ولي با وجود اين آگاهي کامل، باز هم يا فريب حيله و نيرنگ پاکستان را مي خورد و يا اين که با فشار کشور هاي جهان منجمله ايالات متحده امريکا بسيار به ساده گي ميزبان پاکستاني ها آنهم در رابطه با صلح مي گردد. چنين سياست بي ترديد نشان مي دهد که دولت افغانستان يک سياست مدون خارجي ، مطابق با منافع ملي افغانستان ندارد و متأسفانه مستقيم و يا غير مستقيم تحت تأثير دوستان بين المللي دست به اقدام هايي مي زند که نتيجة ناکامي آن از آفتاب روشن تر است که  نمونة آن را ما در پذيرايي گرم نخست وزير پاکستان در همين چند روز گذشته بوديم ،در حالي که يک دولت مردم سالار در رابطه با منافع ملي اش که امنيت جزء اساسي آن است، خط مشي کاملاً مستقلي دارد که عدول ازآن ضربة بزرگ برمنافع ملي کشور محسوب مي شود. موشک باران کنر و حملات تروريستي در شيندند هرات نشان مي دهد که پاکستان نه تنهاموشک باران کنر هدية عملي صلح خواهي پاکستان را به افغانستان داد که به گفتة مقام‌هاي ولايتي کنر، در يک هفته گذشته 433 موشک از جانب پاکستان بر ولسوالي‌هاي سرکانو و دانگام پرتاب شده است.

پاکستان با نشان دادن قدرت نظامي و حملات تروريستي، اميد نابودي دولت افغانستان و حاکميت گروه هاي دهشت افگن را همچنان در برنامه عمق استراتيژيکش دارد و يا حد اقل اين اميد را دارد تا ازاين طريق، دولت افغانستان را وادار به شرايط مطابق ميل اش سازد. افغانستان اما با وجود آگاهي اين امر، آيا بازهم فريب حيله ها ونيرنگ هاي پاکستان را تحمل مي کند و يا اين که با سياست مستقل، مطابق با منافع ملي حرکت مستقلانه را آغاز و به انجام مي رساند که بدون شک به نفع استقرار صلح در افغانستان  منطقه ،جهان و حتا مردم پاکستان مي باشد.

اميد آن است که افغانستان با تجربه هاي طولاني از سياست هاي مکارانة پاکستان، سياستي روي دست گيرد که منافع مردم ما براي استقرار صلح و ثبات باشد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید